ஈரோஸ் அமைப்பைச் சேர்ந்த அன்பு தோழர் சுதனின் துணைவியார் காலமானார். போராட்டங்களின் ஒன்றாய் பயணித்த அன்புக்குரியவர்ளின் பிரிவுகள்இ போரினால் பாதிக்கப்பட்டு நிழல் தேடும் மக்களுக்கு விரைந்து பணி செய்ய வேண்டிய அவசியத்தைஇ இதயத்தை துளைத்து உணர்த்துவதாக ஈரோஸ் தலைவர் ச.துசியந்தன் தொிவித்துள்ளார். அவர் துயர் பகிர்ந்து வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையிலேயே மேற்கண்டவாறு தெரிவித்துள்ளார். அwpக்கையின் முழுமையாக கீழே ... தோழர் சுதனின் துணைவியார் அமரர் மேரிகிறேசின் மறைவுக்கு துயர் பகிர்கின்றோம் எமது அன்புத் தோழர் சுதனின் துணைவியார் மேரிகிறேஸ் (வனிதா) அவர்கள் காலமாகிய செய்தி எம்மை பெருந்துயரத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. தோழர் சுதன் ஈரோஸ் அமைப்பின் தலைவர் தோழர் பாலகுமார் அவர்களின் மெய்பாதுகாப்பாளராக பணி செய்தவர். ஈழப் போராட்டம் கண்ட மிக அற்புதமான தலைவரை பாதுகாத்த பெரும் பணியை விருப்புடனும் அர்பணிப்புடனும் செய்தவர் தோழர் சுதன். தோழர் சுதனின் போராட்ட வாழ்வில் ஓரூயிராக பயணம் செய்தவர் அவரின் துணைவியார். புலிகளின் குரல் வானொலி நிலையத்தின் மீது விமானத்தாக்குதல் நடத்தப்பட்ட போது அதிர்ச்சியுற்று மன உளைச்சலுக்குள்ளாகி சுகவீனமுற்ற அமரர் மேரிகிறேஸ் (வனிதா) அவர்கள் அதிலிருந்து மீளாமலேயே மீளாத்துயிலில் ஆழ்ந்துவிட்டார். மக்களுக்காக சிந்தித்து, மக்களுக்காகவே வாழ்ந்த சக தோழர்களின் இழப்பு எமக்கு பெரும் வேதனையை தந்து மனதை நிலைக்குலைய செய்துவிடுகின்றது. மக்களின் சுபீட்சமான வாழ்வுக்காக தன்னை அர்ப்பணித்தவர்கள், அதை காணமலேயே எம்மை விட்டு பிரிவது எம்மை சற்றே சோர்வடைய செய்தாலும், அவர்கள் எமக்காக விட்டுச்சென்றுள்ள அர்த்தம் நிறைந்த நினைவுகள் இலட்சியம் நோக்கி பயணிக்க எமக்கு துணை செய்யும். போரின் பின் நிழல் தேடும் தமிழ் மக்களுக்கு குறிப்பாக போரின் கோரத்தாண்டவத்தால் இன்னலுற்ற வன்னி பிரதேசம் வாழ் மக்களுக்காக விரைந்து பணியாற்றி, ஆற்றுப்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தை மேரிகிறேஸ் அவர்களின் மறைவு இதயத்தை துளைத்து உணர்த்தியுள்ளது. அன்பு மனைவியின் பிரிவால் துயருற்றிருக்கும் எமது அன்பு தோழர் சுதனின் கரங்களை இறுகப்பற்றி அவரின் துயரில் ஈரோஸ் - ஈழவர் சனநாயக முன்னணியாக நாமும் பங்கெடுப்பதோடு, இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஊற்றெடுக்கும் ஆழ்ந்த அனுதாபங்களையும் தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம். இவ்வண்ணம் ச.துசியந்தன் தலைவர் ஈரோஸ் - ஈழவர் சனநாயக முன்னணி
வியாழக்கிழமை, 31 ஜனவரி 2019 00:00

மனித சமுதாயத்தின் அடுத்த கட்டம்?

Written by
பூமியில் மனிதர்கள் தோன்றி இருநூறு இலட்சம் வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. காடுகளில் உலாவி திரிந்த ஆதிமனிதன் தொடக்கம் கட்டிடங்களில் அடைந்து கிடக்கும் இன்றைய மனிதன் வரையிலான மனித வரலாறு என்பது மனித சமுதாயத்தின் வாழ்வு குறித்த வரலாறாகவே விரிந்திருக்கின்றது. இன்னும் விரிவாக கூறுவதானால், மனித வாழ்வின் வளர்ச்சி, முன்னேற்றம் பற்றியதே வரலாறு ஆகும். இந்த வரலாறு முழுவதிலும் மேன்மையான மனித வாழ்வு குறித்த சிந்தனையும் வளர்ச்சியடைந்து வந்திருக்கின்றது. பலர் மிக சிறந்த மனித சமுதாய வாழ்வை தம் கற்பனையில் உருவாக்கினார்கள். அன்பு, ஒழுக்கம், சமத்துவம், சுதந்திரம், மகிழ்ச்சி நிறைந்த மேன்மை யான மனித வாழ்வு குறித்து பலர் தம் கற்பனையையும் சிந்தனையையும் முன்வைத்திருக்கின்றார்கள். 1500 ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் இங்கிலாந்தில் வாழ்ந்த தோமஸ் மோர் எனும் அறிஞர் 'உடோபியா' எனும் நாவல் மூலம் மிகச்சிறந்த மனித வாழ்க்கை நிலவும் புதிய சமூக அமைப்பு தொடர்பான கற்பனை சித்திரத்தை விளக்கமாக முன்வைத்திருந்தார். அத்திலாந்திக் சமுத்திரத்தில் ஒரு கற்பனைத்தீவில் நிலவும் சமுதாயம் குறித்து விவவரிக்கும் வகையில் 'உடோபியா" நாவல் அமைந்திருந்தது. இத்தீவில் ஒருவரை ஒருவர் சுரண்டி வாழாது அனைவரும் உழைத்து மகிழ்ச்சியாக வாழ்வது விவரிக்கப்பட்டி ருந்தது. மிக சிறந்த சமூக அமைப்பு குறித்து விளக்க மான திட்டத்தை முன்வைத்த காரணத்தால் இந்நூல் தோமஸ் மோரிற்கு இறவா புகழை தேடி தந்தது. இருந்த போதும், தோமஸ் மோர் உடோபியா கற்பனைக் சமூகத்தை முன்வைப்பதற்கு 1700 வருடங்களுக்கு முன்னதாகவே ஷஉத்தரகுரு| எனும் போகபூமி குறித்த தகவல்கள் நம்; இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன. இளங்கோ அடிகள் எழுதிய சிலப்பதிகாரத்தில் காப்பிய நாயகன் வாழும் பூம்புகார் ஊரின் செல்வ வளத்தை விவரிக்கும் போது உத்தரகுருவுக்கு ஒப்பா னதாக குறிப்பிட்டு பின்வருமாரு விவரிக்கின்றார். "அத்தகு திருவின் அருந்தவம் முடித்தோர் உத்தரகுருவின் ஒப்பத் தோன்றிய கயமலர்க் கண்ணியும் காதற்கொழுநனும் மயன் வித்தித்தன்ன மணிக்கால் அமளிசை நெடுநிலை மாடத்து இடைநிலத்து இருந்துழி” - சிலப்பதிகாரம்,புகார் காண்டம்(2-10) - பொருள் - வாழ்வில் பெரும் தவம் செய்தவர்கள் அதன் பலனாக உத்தரகுரு எனும் இடத்தில் வசிக்க கடவர். அவ்வாறான உத்தரகுருவுக்கு ஒப்பான பூம்புகாரில் கோவலனும் கண்ணகியும் வாழ்கின்றார்கள். இதன் முன்னைய பாடல் உத்தரகுருவை மேன்மை நிரம்பிய மக்கள் வாழும், செல்வமும் வளமும் மிகை நிரம்பிய மனித வாழ்க்கைக்கு சால சிறந்த இடம் என வர்ணிக்கின்றது. அதே போல், சமயங்களும் மிக மகிழ்ச்சியான வாழ்வு நிலவும் கற்பனை உலகை குறிப்பிடுகின்றன. இந்து சமய மரபில் சொர்க்கம், தேவலோகம் என்றும், கிருஸ் தவ சமயத்தில் விண்ணுலகம், இறையரசு என்றும், இசுலாத்தில் சுவனம் என்றும் கூறப்படுகின்றது. இங்கெல்லாம் மனிதர்கள் பெரும் களிப்புடன், எந்த துயரமும் ஒன்றி மேன்மையான வாழ்வை பெறுவார்கள் என்று கூறப்படுகின்றது. தோமஸ் மோரை போலவே இன்னும் பலரும் சாலச் சிறந்த சமுதாயம் குறித்த சிந்தனைகளை முன்வை த்திருந்தார்கள். பிரஞ்சு புரட்சி காலத்தில் வாழ்;ந்த பிரான்சின் பிரபுகுல வம்சத்தை சேர்ந்த ஹென்ரி-செயின்-சிமோன் எனும் தத்துவியலாளர் விஞ்ஞானிகளாலும், தொழில்துறையா லும், தொழிலதிபர்களாலும் நிர்வகிக்கப்படும், உழைப்பை சமுதாய வாழ்வின் முக்கிய கோட்பாடாக கருதும் சாலச் சிறந்த சமுதாயம் குறித்து போதனைகள் செய்தார். பிரித்தானியாவை சேர்ந்த ரொபர்ட் ஒவன் தொழிற்சாலை உரிமையாளர், உழைப்பு குடியிருப்புகள் மூலம் சமூகத்தை சிறந்ததாக மாற்றியமைக்கும் திட்டத்தை முன்வைத்தார். இதை நடைமுறையில் மெய்ப்பிக்க அமெரி;காவிற்கு சென்று உழைப்பு குடியிருப்பு ஒன்றை நிறுவினார். இங்கு அனைவரு க்கும் பால், நிற, உருவ வேறுபாடுகள் இன்றி சமவுரிமை இருந்தது. சொத்துக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானவை யாக இருந்தன. சமூக உறவுகளில் தோழமை நிறைந் திருந்தது. எனினும் இம்முயற்சியல் பூரண வெற்றி பெற முடியாமையினால், பிற்காலங்களில் தொழிலாளர் இயக்க ங்களில் தன் கருத்துகளை பரப்புவதில் ஈடுப்பட்டார். ருசியாவை சேர்ந்த நிக்கலாய் செர்னீசேய் என்ற சிந்தனையாளர் உழைப்பின் உற்பத்தி திறனை அதிகரிப்பதன் மூலம் சமூக அமைப்பை மேம்பட செய்ய முடியும் என்ற கருத்தை முன்வைத்தார். எனினும், இவர்கள் யாரும் இந்த சமுதாய முறை மையை அடையும் பாதையை கண்டுபிடிக்கவில்லை. மதங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் கடவுளை வழிப்பட்டு புண்ணியங்கள் செய்வதின் மூலம் இறப்பின் பின் மேன்மையான உலகிற்கு செல்ல முடியும் என்றன. இம்மதங்கள் அனைத்தும் கூறிய மேன்மையான உலகங்கள் பெண்களை புறக்கணித்து ஆண்களுக் குரியதாகவே கருத்தை முன்வைத்துள்ளன. அனை த்தும் உழைப்பின்றி கிடைக்கும் என்பதின் மூலம் உழைப்பு என்பது அவசியமில்லாதது என்றன. ஆனால் பிற்பட்ட காலத்தில் வாழ்ந்த சிந்தனையாளர் கள் பால் பேதமற்றதும், உழைப்பை மையப்படுத்தி யதும், மனித வாழ்க்கை காலத்தில் சாதிக்க வேண் டியதுமான சமூக அமைப்பையே வலியுறுத்தினார்கள். தாமஸ் மோர் உற்பத்தி சாதனங்களின் தனியுடைமை தான் சமூக அநீதியின் அடிப்படை காரணம் என கண்டு, பொதுசொத்துடைமையின் அடிப்படையில் உற்பத்தியை மாற்றி அமைக்க வேண்டும் என்றார். ஹெண்ரி செயின்ட் சிமோன் சுரண்டுபவர்கள், சுரண்டப்படுபவர்களிடையே சமரசத்தை ஏற்படுத்தி தொழிற்துறை வர்க்கத்தை தோற்றுவிப்பது மூலம் புதிய சமூக அமைப்பை உருவாக்கலாம் என்றார். எனினும் இவர்களால் இவர்கள் பிரச்சாரபடுத்திய சால சிறந்த சமூக அமைப்பு முறையை அடையும் சரியான பாதையை கண்டுபிடிக்க இயலாமல் போனது. காரணம் மதங்களும், சிந்தனையாளர்களும் சமுதாய வளர்ச்சியின் நியதிகளை விளங்கியிருக்கவில்லை. புதிய சமுதாயத்தை படைக்க கூடிய சமூக சக்திகள் யார் என்பதையும் கண்டுபிடித்திருக்கவில்லை. மனித குலம் புதிய சமுதாயத்தை நோக்கி செல்லும் நியதியை பொருளாதார ரீதியாகவும், தத்துவார்த்த ரீதியாகவும் ஆதாரப்படுத்த இயலவில்லை. ஆனால், 1800களில் தத்துவ வித்தகன் கார்ல் மார்க்ஸ் வரலாற்றைய பற்றிய பொருண்மை வாத கருத்தை கண்டுபிடித்தது முதல் மனிதகுல வரலாற்றின் இயங்கு விதிகள் என்னவென்று உலகம் அறிந்துக் கொண்டது. புதிய சமுதாயத்தை படைப்பதற்கான பாதையை வகுத்துக் கொண்டது. கார்ல் மார்க்ஸ் மனிதர்கள் அரசியல், விஞ்ஞானம். கலை,மதத்தில் ஈடுபாடு கொள்ளும் முன் முதலில் அவர்களுக்கு உண்ண உணவும், உடுக்க உடையும், வசிக்க இருப்பிடமும் வேண்டும் என்ற எளிய உண் மையை எடுத்துரைத்தார். எனவே இந்த தேவையை நிறைவேற்றும் பொருண்மிய நடவடிக்கைகள் தான் சமுதாயத்தின் அனைத்தையும் தீர்மானம் செய்யும் என்பதை நிறுவினார். எனவே வரலாற்றை பொருண் மைவாத அடிப்படையில் ஆராய்ந்து, மனித குலம் அதுவரை அறிந்திராததும் கடந்து வந்திருப்பதுமான வரலாற்றை கண்டுபிடித்து நிகழ்காலத்தை விளக்கி எதிர்காலத்தை தெளிவுபடுத்தினார். அதன் அடிப்படையில் மனித குலம் புராதன கூட்டு சமூக அமைப்பு, அடிமையுடைமை அமைப்பு என நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பிலிருந்து முதலாளித்துவ அமைப்பு முறைக்கு வந்திருக்கும் முன்னேற்ற படி கள் தெளிவாகின. இந்த தொடர்ச்சியான மாற்றத்தி ற்கு காரணமாக உற்பத்தி முறையே அடிப்படை காரணமாக அமைந்தது. இச்சமூக அமைப்புகளில் உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சியுடன் பழைய உற்பத்தி உறவுகளுக்கும் புதிய உற்பத்தி சக்திகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகளும் மோதலும் வளர்ந்து சமூக புரட்சி ஒன்றினால் புதிய சமூக அமைப்பை தோற்றுவித்தன. புதிய சமூக அமைப்பிலும் உற்பத்தி சக்திகள் குறிப்பிட்ட வளர்ச்சி கட்டத்தை அடையும் போது புதிய முரண்பாடுகள் தோன்றும். இம்முரண்பாடுகளின் மோதலினால் புதிய சமூக அமைப்பு தோன்றும். புராதான கூட்டுச் சமூக அமைப்பில் உற்பத்தி சக்தி களின் வளர்ச்சியினால் உருவான உற்பத்தி கருவிக ளையும், மிகையான உற்பத்திகளையும் தனி நபர்கள் ஆக்கிரமித்து கொண்டதன் விளைவாக ஆண்டான் அடிமை சமூக அமைப்பு உருவானது, ஆண்டான் அடிமை சமூகத்தில் ஏற்பட்ட விவசாய உற்பத்தி களின் வளர்ச்சி ஆண்டான் - அடிமை உற்பத்தி உறவு களை வீழ்த்தி பிரதான உற்பத்தி சாதனமாக இருந்த நிலத்தையும் உற்பத்தி கருவிகளையும் உடைமை யாக்கி கொண்ட நிலபிரபுக்களையும் உழைப்பாளர் களையும் கொண்ட நிலப்பிரபுத்துவ சமூகத்தை தோற்றுவித்தது. நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பில் ஏற்பட்ட கைத்தொழில் வளர்ச்சி நிலப்பிரபுக்களின் ஆதிகத்தை ஒழித்துக் கட்டி, கைத்தொழில் வளர்ச்சி உருவாக்கி விட்ட முதலாளிகளையும் தொழிலாளர்களையும் கொண்ட நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் முதலாளித்துவ அமைப்பை தோற்றுவித்தது. இதுவே மனித குலம் 200 இலட்சம் வருடங்களாக கடந்திருக்கும் வரலாறாகும். எனினும் இந்த வளர்ச்சி களும் உலகின் எல்லா பாகங்களிலும் ஒரே மாதிரியா னதாகவும், வரிசை கிரமமாகவும் நடந்தேறவில்லை. ஆனால் பொதுவான அம்சத்தை கொண்டிருந்தது. முதலாளித்து அமைப்பில் உற்பத்திசக்திகளின் வள ர்ச்சியும், உழைப்பை சுரண்டுபவர்களுக்கும், சுரண்டுபடு வர்களுக்கும் இடையில் தீவிரமடையும் முரண்பாடுக ளும் ஒரு சமூக புரட்சி மூலம் உற்பத்தி சாதனங்கள் முழுவதையும் முழு உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கும் உரிமையாக்க வேண்டிய அவசியத்தை நிபந்தனை யாக்கியிருக்கின்றன. இந்த முரண்பாடுகள் உற்பத்தி சாதனங்கள் முழு சமுதாயத்துக்கும் பொதுவானதாக இருக்கும் பொதுவுடைமை சமுக அமைப்பை தோற்று விக்கும். இதன் முதல் படியே சமதர்ம சமூகமாகும். இவ்வாறு வரலாற்று வளர்ச்சியில் உற்பத்தி முறை நிர்ணயமான காரணியாகவும், வர்க்கங்களும், வர்க் கங்களுக்கிடையிலான முரண்பாடுகளும் இயங்கு சக்தியாகவும் இருப்பதை கண்டுபிடித்து மனித குலத் தின் விமோசன்திற்கான பாதையை காட்டியவர் தத்துவ வித்தகர் கார்ல் மார்க்சே ஆவார். இந்த வரலாற்று இயக்கத்தின் வழியே புதியதான சால சிறந்த சமூக அமைப்பை புரட்சிகர நடவடிக்கை களின் மூலம் படைக்க வேலை செய்பவர்களே புரட்சியாளர்கள் ஆவார்கள். அதற்காக புதிய சமூக அமைப்பின சிற்பிகளாக இருக்க போகும் பாட்டாளி வர்க்கத்தை வர்க்க போராட்டம் நோக்கி அணிதிரட்டு கின்றார்கள். அதற்காக பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சி கர கட்சியை அமைத்து அதன் தலைமைத்துவத்தின் கீழ் சகல சமூக அநீதிகளுக்கு எதிராகவும் போராடு கின்றார்கள். இவ்வாறு சமூகத்தை - வரலாற்றை வளர்ச்சி பாதையில் அழைத்து செல்ல சிந்திப்பவர் களே முற்போக்காளர்கள். எனினும் இந்த மனித குலத்தின் வளர்ச்சி பயணம் அதற்கே உரிய தமைகளையும், எதிரிகளையும் எதிர்கொண்டே வெற்றி பெற வேண்டும். மனித சமுதாயத்தின் இந்த வளர்ச்சிக்கு தடைபோடுபவர் கள் யாராக இருக்க முடியும்? அழுகி போய்கொண்டி ருக்கும் முதலாளித்து அமைப்பில் சுகபோகம் அனு பவிப்பவர்கள் மாத்திரமே; தான். ஆனால் இவர்கள் சுரண்டப்படும் மக்களிடையே முன்னேற்றத்துக்கு எதி ரான மனநிலையை உருவாக்கியும், முன்னேற்றம் என்பதை திரித்து கூறியும், அரச நிறுவனங்கள். ஊடகங்கள் மூலம் பாட்டாளி மக்களை மாயையிலும், சமூக புரட்சியில் நம்பிக்கையில்லா மனநிலையிலும் வைத்திருக்கின்றார்கள். எனில் சால சிறந்த சமூகம் காண சித்தம் கொண்டவர்கள். இந்த மாயை அம்பலப்படுத்தவும், பாட்டாளிகளுக்கு வர்க்க உணர்வும், அரசியல் விழிப்புணர்வும் ஏற்படுத்த வேண்டும். அது இனி மனித சமூகம் காண போகும் சமதர்ம சமூக அமைப்பை போதனை செய்வதாலும், அதை அடையும் பாதையை கற்று கொடுப்பதனாலும், முதலாளித்துவத்தின் அநீதிகளை அம்பலப்படுத்தி போராடுவதன் மூலமுமே அது சாத்தியமாகும். எனில், சமதர்மம் என்னறால் என்ன? அங்கே சமூக -பொருளாதார உறவுகளும் நிலைமைகளும் எப்படி அமையும் எனும் கேள்வியிலிருந்தே ஆரம்பமாகும்.
சனிக்கிழமை, 26 ஜனவரி 2019 00:00

கட்டுப்பாடு

Written by
புரட்சிகர இலட்சியம் ஒன்றை நிறைவேற்றும் பொருட்டு புரட்சிகர இயக்கத்தில் செயலாற்றும் செயற்பாட்டாளர்கள், என்றும் அதற்கான பொறுப்புணர்வுடனும் நிதானத்துடனதும் செயற்பட வேண்டியது தலையாய கடமையாகும். அடிப்படையிலேயே மக்களை நேசித்து, அந்த மக்கள் படுகின்ற சிரமங்களில் இருந்து அவர்களை விடுவிக்கும் பொறுப்பை எமது தோள்களில் சுமந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதனை எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் நாம் மறந்துவிடுதல் ஆகாது. ஆனால் மக்கள் விடுதலைக்காக செயற்படு கின்றோம் என செற்பட்ட இயக்கங்களில் செயலாற்றிய இன்றும் செயலாற்றும் பலர் தம்மை மக்களிலும் பார்க்க மேம்பட்டவர்களாக எண்ணும் போக்கிலே செயற்படுவதைக் காண்கிறோம். குறிப்பாக மக்களின் விடுதலையையே தம் தலையாய குறிக்கோள் என்பதை மகத்துவத்தை மறந்து 'மக்களின் எசமானர்கள் நாமே" என்ற விதமாகச் சிலர் செயற்படுவதை கண்டு, விடுதலையின் மீது உண்மையான ஆர்வமும் அக்கறையும் கொண்ட எவரும் கவலைப்படாமல் இருக்க முடியாது. யார் புரட்சிவாதி? ஒரு சாதாரண நபர் எந்த ஒரு நோக்கத்திற்காகவும் தம்மை விடுதலை இயக்கமொன்றுடன் இணைந்து செயற்பட ஆரம்பித்த பின்னர் தனது சொந்த நோக்கங்கள் சுய இச்சைகள் என்பவற்றை மறந்து இயக்கத்தின் கொள்கைகள், கோட்பாடுகள் என்பவற்றுடன் பூரணமாகத் தம்மை இணைத்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும். புரட்சிகர இயக்கத்தின் கட்டுபாடுகளை தன் உணர்வு பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டு அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தல் வேண்டும். நிர்பந்தம் காரணமாவோ அல்லது வெளியிலிருந்து கிடைக்கும் தூண்டுதல் காரணமாகவோ வேண்டா வெறுப்புடன் செயல்படும் நபர்கள் இயக்கத்திற்கு எப்போதும் சுமையாக இருப்பர். எனவே தான் தன்னல மறுப்பு, நேர்மையான அர்பணிப்பு, தளராத மனவுறுதி, திடமான கொள்கைப் பிடிப்பு என்பவற்றைத் தனது குணாம்சங்களாகக் கொண்டு துணிவும், தன்னம்பிக்கையும் மிக்கவனாகத் திகழ்பவனே ஒரு சரியான புரட்சிவாதியாக மாறுதல் முடியும். இதில்லாமல் பொறுமை, தன்னிச்சையான செயற்பாடுகள், கீழ்ப்படியாமை என்பன போன்ற குணாம்சங் களைக் கொண்டு வெறும் ஆயுதப் பிரியர்களாகவும், ஆயுத முனையில் மக்களை அச்சுறுத்தும் மனப்பாங்கு கொண்ட வர்களாகவும் சிலர் செயற்படுவது வேதனைக்கு உரியது. மேலும், மக்களுக்கு மேலானவர்களாகத் தம்மை எண்ணி, மக்களின் எசமானர்கள் போல் நடக்கும் இத்தகையோரது செயற்பாடுகளே அராஜகத்தின் ஆரம்பம் எனலாம். இயக்க வேலைகளில் பொறுப்புணர்வு அற்று இருத்தல், இயக்கத்தின் பொருட்கள், ஆவணங்களைப் பராமரித்தலில் கவனக் குறைவாக நடந்து கொள்ளுதல், விதிக்கப்பட்ட கடமைகளை நிறைவேற்றாது இருத்தல், இயக்க நலன்களை விட சொந்த நலன்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல் என்பன போன்ற செயற்பாடுகளே இயக்கத் தோழர்கள் மத்தியில் மனவெறுப்பையும், நம்பிக்கையீனத்தையும் வளர்க்கும் அம்சங்களாகும். இத்தகைய போக்குகளையும் சிந்தனை களையும் உதறித்தள்ளி, விமோசன பாதையில் சரியான திசைவழியில் முன்னேறிச் செல்லுவதே நல்ல புரட்சிவாதி களாக நம்மை மலரவைக்கும். இனி இவை ஒவ்வொன்றை யும் எடுத்துத் தனித்தனியாக இவற்றினால் ஏற்பட்டுவிடக் கூடிய பாதிப்புக்களை விளக்குவது அவசியப்படாது. தோழர் என்பவர்... தோழர் என்ற சொல் வெறுமனே நட்பைக் குறிக்கும் ஒரு சொல் அல்ல. நண்பர், சிநேகிதர், அயலவர், உறவினர் எனப்பல உறவின் முறைச் சொற்கள் எமது மொழியில் பயன்பாட்டில் உள்ள பொழுதிலும் ஒரு இலட்சியத்திற்காய் எம்மை அர்ப்ப ணித்துக் கொண்ட எம்மவரிடையே தோழர் என்னும் சொற்பதமே விரும்பி உபயோகிக்கப்படுகின்றது ஏனெனில், தோழமை என்பதனை அதன் உண்மையான அர்த்தத்தில் உணர்வு பூர்வமாய் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது தான். 'தோழன் என்பவன் தோள் தருவான்" என்றும், 'உயிர்காப்பான் தோழன்' என்றும் நமது பழமொழிகளில் தோழன் என்பது சிறப்பிக்கபடுவது யாவரும் அறிந்ததே. உண்மையாகவே விசேட ஆபத்தான சந்தர்ப்பங்களிலும் கூட சக தோழனின் துயரத்தில் பங்கேற்கும் அதாவது தோள் கொடுக்கும் மனப்பக்குவமும் தோழனைக் காப்பாற்றத் துடிக்கும் திடம்கொண்ட நெஞ்சமும் உறுதியும் கொண்டவர்களே 'தோழர்கள்" என்ற சொல்லுக்கு இலக்கணமாவர். இதில்லாமல் வெறுமனே சகஜமாகப் பழகுவதாலோ, அல்லது இறந்த பின்னர் கண்ணீர் அஞ்சலி வெளியிட்டு, சுவர் நிறைய எழுதுவதாலோ தோழமை மலர்ந்து விடாது. அப்படிச் செய்வது தோழமையும் ஆகிவிடாது. இன்னும் சிலர் தோழமை என்பதனைத் தவறான அர்த்தத்தில் புரிந்து கொண்டோ என்னவோ தோழர்கள் விடுகின்ற தவறுகளை மூடி மறைக்க முற்படுபவோராக உள்ளனர். ஏனைய தோழர்கள் மத்தியில் தவறுகள் சுட்டிக் காட்டப்படுதலை ஒரு காட்டிக் கொடுப்பு போலக் கருதுகின்றனர். இது ஒரு தவறான மனோபாவம் ஆகும். ஒரு முறை சந்தர்ப்பத்தில் விடும் தவறு திருத்தப் படவில்லை என்பதே மீண்டும் மீண்டும் அதே தவறுகளை இழைக்கச் சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்திவிடும். எனவே தான் பொறுப்பான ஒவ்வொரு நடவடிக்கையிலும் வேலைகளைப் பகிர்ந்து கொள்பவனும், அவ்வேலைகளில் உண்மையான ஈடுபாட்டுடன் செயற்படுபவனுமே தோழன் என்னும் சொல்லுக்கு தகுதியானவனாகிறான். மேலும் இயக்கத்தின் வளர்ச்சிப் போக்கில் ஆண் - பெண் பேதமின்றித் தோழர்கள் நெருங்கிப் பழகவேண்டிய சந்தர்ப்பங்கள் பல ஏற்படலாம். இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் பெண்களை பணி செய்து கிடப்பவர்களாக, போக பொருளாக கருதாது, குறிப்பாகப் பெண் தோழர்களின் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவர்களா யும், அச்சமின்றி இயல்பாகப் பழகத் தூண்டுவோராகவும் ஆண் தோழர்கள் இருத்தல் அவசியம். இதை விடுத்து 'சோசலிசம்" என்று கூறிக்கொண்டு தவறாக நடப்பதோ அல்லது பெண்மையை அவமதிக்கும் நோக்குடன் செயலாற்றுவதோ, ஆணாதிக்க குணாம்சத்தின் வெளிப்பாடுகள் ஆகும். மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் இவ்விடயத்தில் நாம் விளங்கவில்லை என்றால் பலவிதமான தவறுகளுக்கும் வித்திட்டவர்களாகி விடுவோம். அதாவது சுருக்கமாகச் சொல்வதானால் இயக்கத் தோழர்களிடையே தோழமை என்கிற உணர்வு பூர்வமான உறவைத் தவிர வேறெந்த பிற்போக்கு உறவு அம்சங்கள் மேலோங்குவதனை அனுமதிப்பது என்பது இயக்க நலன்களுக்குப் புறம்பானதாகிவிடும். உணர்வு பூர்வமாக கட்டுப்பாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு செயற் படும் புரட்சிகர இயக்கத்தில் உட்பிரச்சினைகள் அதாவது தோழர்களிடையிலான முரண்பாடுகள் மோதல்களாக வெடிக்கும் சாத்தியம் இருக்க முடியாது. அதில்லாமல் வெறும் மிரட்டல்களினாலும், உத்தரவுகளாலும் ஒரு ஒழுங்க மைப்பான புரட்சிகர அணியை நிறுவிப்பாதுகாப்பது என்பது பலத்த சிரமாமானது. ஆகவே மீண்டும் கூறுவதானால் புரட்சிகர இயக்கமொன்றின் ஒவ்வொரு தோழனது பாத்திரமும் வரலாற்றில் மிக முக்கியமானது, அந்த முக்கியமான பாத்திரத்தை ஆற்றக்கூடியவர்களாக அதற்கான பரிபக்வகும் உடையவர்களாக ஒவ்வொருவரும் விளங்க வேண்டும். அப்படிப்பட்ட தோழர்களின் ஒன்று பட்டு செயற்பட்டினால் தான் ஈழத்தின் விடுதலை சாத்தியப்படும் - சமதர்ம சமூக அமைப்பு என்பது நிதர்சனம் ஆகும்.
சனிக்கிழமை, 19 ஜனவரி 2019 00:00

சம்பளம் எனப்படுவது எதை?

Written by
பெருந் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள த்தை நிர்ணயம் செய்யும் கூட்டு ஓப்பந்த படக்காட்சிகள் மீண்டும் ஓடிக் கொண்டிருக் கின்றது. இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒருமுறை, சோகமும் சிரிப்புமாய் நடந்து கடைசியில் கேலிக்கூத்தாக முடியும் இந்த படப்பிடிப்புக் காட்சியில், தொழிற்சங்கங்களும், கட்சிகளும் போட்டி போட்டு நடித்துக் கொண்டிருக்கி ன்றார்கள். இந்த கூட்டு ஒப்பந்த படப்பிடிப்பை அலசுவதும் விமர்சிப்பதும் இப் பந்தியின் நோக்கமல்ல. இவர்களை அம்பலப்படுத் துவதற்கு முன்னதாக, தொழிலாளர்களின் சம்பளம், வாழ்க்கை நிலை என்பவற்றின் விஞ்ஞான அடிப்படைகளை விளங்கி கொள்வது அவசியமாகும். சம்பளம் நிர்ணயிக்கபடுவதன், தொழில் நிலைமைகளின் அடிப்படைகளை, தொழி லாளர்கள் புரிந்துக் கொள்ளும் பட்சத்தில் மாத்திரமே தம் விமோசனத்தை வென்றெ டுக்கும் சரியான திசையில் முன்னெடுப் புக்களில் ஈடுப்பட முடியும். இந்த விடயத்தை முடிந்த வரையில் எளிமை யானதாகவும் , அரசியல் பொருளாதார பாடத் தின் அரிச்சுவடி தெரியாதவர்கள் கூட விளங் கும் வகையில் எளிமையாக அலசுவோமாக. சம்பளம் என்றால் என்ன? நம் தொழிலாளர்களிடம் உங்கள் ~சம்பளம் எவ்வளவு எனக் கேட்டால்? | கொழுந்து பறிக்கும் தொழிலாளி நாளொன்றுக்கு 800 ரூபாய் என்பார். புடவை கடையில் வேலை செய்பவர் நாளொன்றுக்கு 600ரூபா என்பார். துப்பரவு வேலை செய்பவர் 500 ரூபாய் கிடைக்கிறது என்பார். இப்படியாக அவரவர் செய்யும் தொழிலுக்கு ஏற்ப , ஒவ்வொரு பதிலை சொல்வார்கள். அதாவது குறித்த அளவான வேலையை செய்வதற்காக இத்தொகையை பெறுவதாக சொல்வார்கள். உதாரணமாக 15 கிலோ தேயிலைக் கொழுந்தை பறிப்பதற் காகவும், 10 மணித்தியாலம் புடவை கடையில் வேலை செய்வதற்காகவும், ஒரு நாளில் அரை ஏக்கர் காணியை துப்பரவு செய்வ தற்காகவும், தத்தமது முதலாளிகளிடமிருந்து இந்த தொகையை பெறுவதாக சொல்வார்கள். இங்கே பதில்கள் பலவிதமாக இருந்தாலும், ஒரு விடயத்தை எல்லோரும் ஒத்துக் கொள் வார்கள். அதாவது குறிப்பிட்ட உழைப்பு நேரத் துக்காக, அல்லது உழைப்பால் உற்பத்தி செய்யப்படும் பண்டத்துக்காக, முதலாளி கொடுக்கும் தொகையே சம்பளமாகும். எனவே முதலாளி பணம் கொடுத்து தொழி லாளர்களின் உழைப்பை வாங்குவது போலும், தொழிலாளர்கள் பணத்துக்காக தமது உழை ப்பை விற்பதாகவும் தெரிகிறது. ஆனால். இது வெளித்தோற்றமே அன்றி உண்மையல்ல. நிஜத்தில் தொழிலாளர்கள் பணத்துக்காக தமது உழைப்புச் சக்தியை முதலாளியிடம் விற்கின்றனர். (உழைப்புச் சக்தி எனப்படுவது, மனிதனின் உழைக்கும் திறமை ஆகும். இது. மனிதனின் உடல் சக்தி யினதும் மற்றும் மனம் அல்லது ஆன்;மீகத் திறனினதும் ஒட்டுமொத்தமாகும். மனிதன் தனது உழைப்புச் சக்தியை, உற்பத்தி எனும் நிகழ்வில் பயன்படுத்துகிறான்.) ஒரு நாள், ஒரு வாரம், ஒரு மாதம் எனும் கால அளவுக்கு, முதலாளி இந்த உழைப்பு சக்தியை விலைக்கு வாங்குகிறார். இவ்வாறு விலைக்கு வாங்கிய பின், தொழிலாளர்களை குறித்த நேரத்திற்கு வேலை செய்யவைப்பதின் மூலம், அதை பயன்படுத்திக் கொள்கிறார். தொழிலாளர்களுடைய உழைப்பு சக்தியை முதலாளி, எவ்வளவு பணம் கொடுத்து வாங்குகிறாரோ, அதே தொகை பணத்திற்கு வேறு பொருட்களின் குறிப்பிட்ட ஒர் அளவை வாங்கலாம். உதாரணமாக, முதலாளி ஒருவர் தேயிலை கொழுந்து பறிப்பதற்காக. தொழிலாளி ஒருவரின் உழைப்பு சக்தியை எட்டு மணித்தி யாலங்களுக்கு, 800 ரூபா கொடுத்து வாங்கு கிறார் என்போம். அதே 800 ருபாய் பணத்திற்கு எட்டு கிலோ அரிசி வாங்க முடியும் அல்லது எட்டு இறாத்தல் பாண் வாங்க முடியும். இங்கு குறிப்பிட்ட அளவு அரிசி அல்லது பாண் வாங்குவதற்காக கொடுக்கப்படும் பணம் அப் பொருட்களின் விலை ஆகும். அதே போல் எட்டு மணி நேர உபயோகத்திற் காக, உழைப்பு சக்தியை வாங்க கொடுக்கப் பட்ட தொகையானது, எட்டு மணி நேர உழைப் புக்குரிய விலையாகும். ஆகவே, இங்கு உழைப்புச் சக்தியும், அரிசி, பாண் போன்று ஒரு பரிவர்த்தனை பண்டமாகி றது. உழைப்புச்சக்தி கடிகாரத்தை கொண் டும். அரிசியும், பாணும் தராசைக் கொண்டும் அளக்கப்படுகின்றது. தொழிலாளர்கள் தம்மிடமுள்ள பண்டமாகிய உழைப்பு சக்தியை முதலாளியிடமுள்ள பண்டமாகிய பணத்துக்காகப் பரிவர்த்தனை செய்துக் கொள்கிறார்கள். இந்த பரிவர்த்தனை குறிப்பிட்ட ஒரு வடிவத்தில் நடந்தேறுகிறது. இவ்வளவு நேரம் உழைப்ப சக்தியை உபயோகித்துக் கொள்வதற்காக இவ்வளவு பணம். எட்டு மணி நேர கொழுந்து பறிப்புக்காக 800 ரூபாய் கொடுக்கப்படுகிறது. இங்கு 800 ரூபாய் என்பது, அத்தொகைக்கு வாங்க கூடிய எல்லா பண்டங்களையும் குறிக்கும். ஆகவே, உண்மையில் தொழிலாளி தமது பண்டமாகிய உழைப்புச் சக்தியை எல்லா வகையான பிற பண்டங்களுக்காகவும் பரிவர் த்தனை செய்துக் கொள்கிறார். அதாவது முத லாளி கொடுக்கும் 800ரூபாய் மூலம் குறிப் பிட்ட அளவான அரிசி, பருப்பு, சவர்க்காரம் போன்ற பண்டங்களை வாங்கி கொள்ள முடியம். பணம் பரிமாற்று ஊடகமாக இருக்கிறது. இந்த பணம் இலங்கையில் ரூபாய் என்றும், அமெரிக்காவில் டொலர் என்றும், இங்கிலாந் தில் பவுன் என்றும் பெயரிடப்பட்டிருக்கின்றது. பணம் பரிமாற்று ஊடகமாக புழக்கத்திற்கு வரும் முன் பண்டங்களுடன் பண்டங்களே பரிமாற்றப்படும் பண்டமாற்று முறைநிலவியது. எனவே இங்கு 800 ரூபா எனப்படுவது பிற பண்டங்களுக்காக உழைப்புச்சக்தி பரிவர்த் தனை செய்துக்கொள்ளப்படும் விகிதத்தை குறிக்கிறது. அதாவது தொழிலாளியின் உழை ப்புச் சக்தியின் பரிவர்த்தனை மதிப்பைக் குறிக்கிறது. ஒரு பண்டத்தின் பரிவர்த்தனை மதிப்பை பணமாக கணித்து கூறுவோமாயின், அதுவே அப்பண்டத்தின் விலை எனப்படும். ஆகவே. சம்பளம் அல்லது கூலி எனப்படுவது உழைப்புச்சக்தியி;ன் விலையை குறிக்கும் ஒரு தனிப்பெயர் மாத்திரமே. இது உழைப்பின் விலை ஆகும். உழைப்புச்சக்தி எனும் இப் பண்டம் மனித தசையிலும் இரத்தத்திலும் மாத்திரமே குடிக்கொண்டிருக்கும் விசேடமா னதாகும். இவ் விசேட வகை பண்டத்தின் விலையே கூலி அல்லது சம்பளம் ஆகும். தேயிலை தொழிற்சாலை ஒன்றில் வேலைச் செய்யும் தொழிலாளி ஒருவரை எடுத்துக் கொள்வோம். இவர் நாளொன்றில் முதலாளி யின் இயந்திரங்கள் மூலம் 15 கிலோ தேயிலையை உற்பத்தி செய்கின்றார் எனக் கொள்வோம். (பெருந்தோட்டத் துறையில் முதலாளிகள், - தனிநபர் அல்லது சிறு குழு - ஆன கம்பனி உரிமையாளர்களே) முதலாளி இந்த தேயிலையின் உரிமையா ளராகி 2000 ரூபாய்களுக்கு விற்பதாய் கொள்வோம். இங்கு தொழிலாளிக்கு கிடை க்கும் 800 ரூபாய் சம்பளம், அவருடைய உழைப்பின் உற்பத்தி பொருளின் ஒரு பங்கையா குறிக்கிறது. எந்த வகையிலும் இல்லை. உற்பத்தி செய்யப்பட்ட தேயிலை விற்பனை செய்யப்படுவதற்கு முன்பே, ஏன் அது உற்பத்தி செய்யப்படுவதற்கு முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்டு விடுகின்றது. இவ்வாறே, பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்கள் 2 வருடங்களுக்கு பெறவேண்டிய சம்பளம் ஓப்பந்தம் மூலம் தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. ஆகவே, முதலாளி தேயிலையை விற்பதால் கிடைக்கபோகும் பணத்திலிருந்து சம்பளம் தரவில்லை. ஏற்கனவே தம் கையிருப்பில் உள்ள பணத்தைக் கொண்டே சம்பளம் கொடுக்கிறார். முதலாளியால் தேயிலைத்தூளை விற்பனை செய்ய முடியாமலும் போகலாம். அல்லது விற்பனையின் மூலம் தொழிலாளிக்கு கொடுத்த சம்பளத் தொகையை கூட பெற முடியாமல் போகலாம். அல்லது மிகச்சாத்தி யமானதான, அதிக இலாபத்துடன் விற்பனை யும் செய்யலாம். இவற்றுக்கும் தொழிலாளி க்கும் சம்பந்தமே இல்லை. முதலாளி தம்மிடமுள்ள செல்வத்தின், அதாவது தமது மூலதனத்தின் ஒரு பகுதியை கொண்டு தொழிலாளியின் உழைப்புச் சக்தியைக் வாங்குகிறார். இயந்திரங்களையும், மூலப்பொருட்களை தரும் நிலத்தையும் எப்படி அவர் தம்மிடமுள்ள செல்வத்தின் பிறிதொரு பகுதியைக் கொண்டு வாங்கினாரோ, அதே போல் தான் தொழிலாளியின் உழைப்புச் சக்தியையும் வாங்;குகிறார். இவ்வாறு யாவற்றையும் வாங்கிய பின், தமக்குச் சொந்தமான உழைப்புக் கருவிக ளையும்;, மூலப்பொருட்களையும் கொண்;டு உற்பத்தியில் ஈடுப்படுகின்றார். இங்கே உழைப்புக் கருவிகளுடன் நம் தொழிலாளியும் ஒரு உழைப்புக் கருவியாய் உள்ளடங்கி விடுகின்றார். எப்படி தேயிலை இலையை அரைக்கும் இயந்திரமும், இலையை உலர்த்தும் இயந்திரமும் உற்பத்தி செய்யப்படும் தேயிலைiயிலோ, தேயிலைக்கு கிடைக்கும் விலையிலோ பங்கு ஏதும் கிடைப்பதில்லையோ, அதே போல் தொழிலாளி க்கும் பங்கு ஏதும் கிடைப்பதில்லை. ஆகவே, சம்பளமானது தொழிலாளி உற்பத்தி செய்யும் பண்டத்தில் தொழிலாளிக்குரிய பங்கு அல்ல. முதலாளி தன்னிடமிருக்கும் பணத்தில், உற்பத்தி திறனுள்ள உழைப்புச் சக்தியை வாங்குவதற்காக கொடுக்கும் தொகையே சம்பளமாகும். உழைப்புச்சக்தியானது என்பது இவ்விதம் அதன் உடைமை யாளராகிய தொழிலாளியால், மூலதனத்துக்கு விற்பனை செய்யப்படும் பண்டமாகி விடுகிறது. ஏன் அவர் இதை விற்பனை செய்கிறார்?. உயிர் வாழ்வதற்காக! உயிர் வாழ்வத ற்கு தேவையான சாதனங்களை பெறுவதற்காக. ஆனால், உழைப்பு சக்தியின் பிரயோகம், அதாவது உழைப்பு, தொழிலாளியின் உயிர்ச் செயற்படாகும், அவருடைய வாழ்வின் புலப்பாடாகும். வாழ்க்கைக்கு தேவையான சாதனங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளும் பொருட்டு அவர் இந்த உயிர்ச் செயற்பாட்டை வேறொருவருக்கு விற்கிறார். அவரின் உயிர்த் தொழிற்பாடு அவருக்குத் உயிர் வாழ்வதற்கு வகை செய்யும் ஒரு சாதனமாகிறது. உயிர் வாழும் பொருட்டு வேலை செய்கிறார். உழைப்பை அவர் தம் வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக கூட கருத முடிவதில்லை, வாழ்வின் தியாகமாகவே கருத வேண்டியுள்ளது. தொடர்ந்;து உழைப்பு என்பது வேறொருவருக்கு மாற்றிக் கொடுத்து விட்ட பரிவர்த்தனை பண்டமாகும். எனவே அவரின் உயிர்த்தொழிற்பாடான உழைப்பின் விளைவான உற்பத்தி பொருள் அவரின் நோக்கமாக இல்லை. அவரின் நோக்கம் சம்பளம் மாத்திரமே. அநேகமாக பகல் பொழுது முழுவதும் உழைப்பில் ஈடுப்படுவதை அவரின் வாழ்வின் புலப்பாடாக கருதுகிறாரா? இல்லை!!! மாறாக இந்தப் பகல் பொழுது உழைப்பின் பின்னர் தான் அவரின் வாழ்வு ஆரம்பமாகிறது. இந்த வாழ்வு சாப்பாட்டு மேசையில். தொலைக்காட்சி பெட்டிக்கு முன்பாக, மதுபான சாலையில், படுக்கையறையில் ஆரம்பமாகிறது. அதற்கு முந்திய உழைப்பானது, வேலைகளின் வடிவில் அவருக்கு அர்த்தமற்றவை. அவரின் சாப்பாட்டு மேசையில். தொலைக்காட்சி பெட்டிக்கு முன்பாக, மதுபான சாலையில், படுக்கையறையில் ஆரம்பமாகும் வாழ்வுக்கு அழைத்து செல்லும் சம்பளத்தை தருவது என்ற வகையில் மாத்திரமே அர்த்தமுடையதாகின்றது. எப்படியெனில், ஒரு பட்டுப் புழுவானது, தொடர்ந்து பட்டுப்புழுவாக வாழ்வதற்காக தொடர்ந்து நூற்றுக் கொண்டிருக்குமாயின். அது முழு கூலித் தொழிலாளி ஆகிவிடும். ஆனால், உழைப்புச்சக்தி எப்போதும் இப்படி பரிவர்த்தனை பண்டமாக இருந்ததில்லை. மனித வரலாற்றில் அது முழுமையாக மனிதனின் உயிர்ச் செயற்பாடாகவும், மனிதனுக்கு முழு அர்த்தப்பாடுடையதாகவும் இருந்தது. இந்த வரலாற்றை தொடர்ந்து வரும் இதழ்களில் பார்க்கலாம். எனவே நாம் இங்கு எடுத்துக் காட்டியவாறு சம்பளம் என்பது உழைப்புச் சக்தியின் விலை ஆகும். இந்த விலையை நிர்ணயம் செய்ய தொழிலாளிகள் - முதலாளிகள் செய்துக் கொள்ளும் ஒப்பந்தமே கூட்டு ஒப்பந்தம் ஆகும். முதலாளியானவர் தனது மூலதனத்தின் ஒரு பகுதியைக் கொண்டு உழைப்புச் சக்தியை வாங்காமல் எந்த பொருளையும் உற்பத்தி செய்து விட முடியாது. இவ் அத்தியாவசியமே, தொழிலாளர்களுக்கு பேரம் பேசும் சக்தியை தருகிறது. வாழ்வாதரத்திற்காக, உழைப்புச் சக்தியை விற்பதை தவிர வேறு வழியில்லாத தொழிலா ளர்கள் , ஒருசங்கமாக இணைவது மூலம் தம் சக்தியை ஒன்று திரட்டி முதலாளிகளுடன் பேரம் பேசலில் ஈடுப்பட்டு வாழ்க்கை நடத்த தேவையான பணத்தை, தம் உழைப்புச் சக்திக்கான விலையாக பெற வேண்டும். இதற்கும் தேயிலை வியாபாரத்தின் இலாப நட்டத்திற்கும் எந்த வித தொடர்பும் இல்லை. முதலாளி இணங்காத பட்சத்தில், அவர் தேயிலையை தயாரிக்க அத்தியாவசியமான உழைப்புச் சக்தியை குறைந்த விலைக்கு தரமறுக்கும் போராட்டத்தில் ஈடுபடுவதே தொழிலாளர்களுக்கு இருக்கும் ஒரே வழி. எனவே, தொழிலாளர்கள் ஒரு வர்க்கமாக ஒன்றிணைந்து தம் பலத்தை திடபடுத்த வர்க்க அணியை கட்டியெழுப்ப வேண்டும். ஏனெனில் சரியான வர்க்க கண்ணோட்டதுடன் கட்யெழுப்பப்பட்ட வர்க்க அணியின் மூலம் வழிநடத்தப் படும் தொழிலாளர் அமைப்பினாலேயே தொழிலாளர்களின் உண்மையான கோரிக்கையை முன்வைத்து இலட்சியத்தை வகுத்து போராட முடியும். 
சனிக்கிழமை, 12 ஜனவரி 2019 00:00

ஈரோசும் இசுலாமியரும்

Written by
ஈழவர்களை பிரதேச, மத வாரியாக பிளவுப் படுத்துவதை சாதித்திருக்கும் பேரினவாதிகள் மென்மேலும் எம்மை துண்டாட பிரயத்தனம் செய்து வருகின்றார்கள். பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி களை முறியடித்து, ஒருமைப்பாட்டை கட்டி எழுப்புவதற்கு, விடயங்களை தத்துவாhத்த ரீதிரியலும், வரலாற்று ரீதியிலும் ஆய்ந்தறி ந்து சரியான கண்ணோட்டத்தை வகுத்து கொள்வது அவசியமானதாகும் அந்த வகையில் ஈழப்புரட்சி அமைப்பு ஈழப்பிர தேசமெங்கும் கால்பரப்பி செயல்பட்ட காலம் (1975 - 90) தொட்டே இசுலாமியர்கள் குறித்த தெளிவான பார்வையைக் கொண்டிருந்தது. வரலாற்றுக் காலம் முதல் இலங்கை வாழ் இசுலாமியர்கள் வர்த்தக சமுதாயம் என்று கருதப்பட்டு வந்த போதிலும், உண்மையில் மொத்த இசுலாமியர்களின் சனத்தொகையில் வர்த்தகர்கள் எனக் கூறக் கூடியவர்கள் 5 சதவீதம் கூட இல்லை எனலாம். இலங்கை அரசியலைப் பொறுத்த வரையில் பொதுவாக இசுலாமியர்கள் என்றவுடனே, பிரித்தானிய காலனிய காலகட்டத்தில் சேர் வாப்பிச்சை மரைக்காயர், சேர் முகம்மது மாக்கான். அல் ஹாஜ் டி.பி. ஜாயா, அல்ஹாஜ் அப்துல் கபூர், அல்லாஹ் ஹமீம் போன்றோரையும், சுதந்திர த்துக்குப் பிற்பட்ட காலகட்டத்தில் அவர்களின் வாரிசுகளான, சேர். ராசிக் பரீத், அல்ஹாஜ் மாக்கான் மரைக்கார், அல்லாஜ் கிச்சிலான், அல்லாஜ் எம்.எச். முகம்மது, அல்ஹாஜ் முகம்மது ஹமீம், ஜனாப் ஹலீ இஷ்ஹாக், அல்லாஹ் பளீல் அப்துல் கபூர், அல்லாஹ் அப்துல் கபூர் போன்றோரையும் மனதிற் கொண்டே நோக்கும் நிலை வழக்கிலிருந்தது. கொழும்பை மையமாக வைத்து இரத்தினக் கல், மேலும் இதுசார்ந்த முதலீட்டில் ஈடுப்பட்டி ருந்த இவர்களே இசுலாமிய மக்களது ஏக போக பிரதிநிதிகளாகத் தம்மைத் தாமே மாற்றிக் கொண்டார்கள். ஆரம்ப காலங்களில் இவர்களது ஆதிக்கம் பெருமளவு இருந்த போதும் 1950களின் பின் கிழக்கு மாகாணத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் இத்தலைமையின் ஆதிக் கத்தில் தளர்வைக் கொடுத்தது. 1950களில் கல்லோயா குடியேற்றத் திட்டம், அபிவிருத்தி என்ற போர்வையில் சிங்கள குடியேற்றங்களுக்கு இடமளித்த போது திரு கோணமலையிலும், அம்பாறையிலும் தமிழர சுக் கட்சி நிலப்பறிப்பு அபாயத்தை வெளிப் படுத்தத் தொடங்கியது. இக்காலங்களில் கல் முனை, சம்மாந்துறை, அக்கரைப்பற்று, திரு கோணமலைப் பகுதிகளில் இக்கட்சி செய்த பிரச்சாரத்தினால் இசுலாமியர்களும் தம் எதிர் காலத்தின் அபாயத்தை உணரத் தொடங் கினர். இதனால் கிழக்கு மாகாணத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இசுலாமியர்கள் அரசியல் பிரவேசம் செய்யத் தொடங்கினர். இவ்வாறு, பரந்து வாழ்ந்த இசுலாமியர்கள் தத்தமது பிரதேசங்களின் பிரச்சினைகளை மையப்படுத்தி அரசியல் தலைமையை உரு வாக்க விளைந்ததால் குறிப்பாகக் கிழக்கு மாகாணத்தில் பிரதேச ரீதியான பிரச்சினை களை மையப்படுத்தியதால் கொழும்பு வர்த்த கத் தலைமை ஆட்டங் காணத் தொடங்கியது. இதன் காரணமாகவே இலங்கைவாழ் இசுலாமி யர்களின் ஏகத் தலைவர் என வர்ணிக்கப்பட்ட சேர். ராசிக் பரீத் 1960ல் பொத்துவில் தொகுதி யில் தோற்கடிக்கப்பட்டார். இதே போன்று அல்ஹாஜ் மாக்கான் மாக்கார் 1965ல் நடந்த பொதுத் தேர்தலில் மட்டகளப்பில் தோற்றார் இவ் வரலாற்றுப் பின்னணி இசுலாமியர்களின் பிரதேச ரீதியான அரசியல் விழிப்புணர்வையே உணர்த்தி நிற்கிறது. இதன் காரணமாகவே பின்னர் உருவாகிய குறிப்பாகக் கிழக்கு மாகா ணத்தலைமை தாம் வாழும் பிரதேசத்தின் அரசியல், பொருளாதார, சமூகப் பிரச்சினை களை மையப்படுத்த ஆரம்பித்தது. இவ்வடிப்ப டையில் அல்ஹாஜ் காரியப்பர். அல்லாஹாஜ் முகம்மது அலி, ஜனாப் அப்துல் மஜீத், ஜனாப் முஸ்தபா, ஜனாப் எம். அப்துல் மஜீத், ஜனாப் எம்.சி.அகமது போன்றோர் தந்தை செல்வ நாயகத்தின் தமிழரசு கட்சியில் சேர்ந்தே உருவானார்கள். ஆயினும், 1965ம் ஆண்டில் தமிழரசுக் கட்சி ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் கூட்;டமைத்து ஆட்சி செய்ய விழைந்தது முதல் குடியேற்ற பாதிப்புகள் மீது அதிக அக்கறை காட்டாது நழுவத் தொடங்கி, இசுலாமியரின் ஆதரவை விரைவாக இழந்து போனது. தமிழரசுக் கட்சியின் இந்தப் பலவீனத்தை தமக்கு சாதகமாகப் பயன்படுத்திய ஆட்சி யாளர்கள் இசுலாமியரின் செயலிழந்திருந்த கொழும்புத் தலைமையை மீண்டும் தூக்கி நிறுத்தினார்கள் இவ்வரசியல் மந்த நிலை யில் புதிதாக உருவாகிய கிழக்கு மாகாண அரசியல் தலைமையும் கொழும்பை மையப் படுத்தி முதலீட்டில் ஈடுப்படத் தொடங்கியது. இருந்த போதிலும் இசுலாமியர்களை பொறு த்த வரையில் பிரச்சினைகளை எவ்வாறு பூசிமெழுகினாலும் உள்ளக முரண்பாடுகள் கொழுந்து விட்டெரிந்துக் கொண்டிருந்தன. 1970-77 வரை கலாநிதி அல்லாஹ் பதீயுதின் மஹ்முத் கல்வி அமைச்சராக இருந்த காலத் திலேயே நாடு முழுவதும் 19 தடவைகள் இசுலாமியர்கள் மீது சிங்கள காடையர்களும், இராணுவமும் ஏவிவிடப்பட்டு பலத்த உயிர், பொருட் சேதங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. புத்தளத்தில் பொலிஸ் அத்தியட்சகராக ஜனாப் அப்துல் கபூரும், அத்தொகுதி பாராளு மன்ற உறுப்பினராக அசன்ருத்துசும் இருக் கையிலேயே பொலிஸ் காடையர்கள் புத்த ளம் ஜூம்மாப் பள்ளி வாசலுக்குள் துப்பாக் கிப் பிரயோகம் செய்தன் மூலம் பலரைக் கொலை செய்தார்கள். அதே ஆண்டில் கொம்பனித் தெருவில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தில் இருவர் கொல்லப்பட்டதுடன் பலர் படுகாயமடைந்தனர். இவ்வாறான பல சம்பவங்கள் காலி, மடவல, கம்பளை, கண்டி, போன்ற இடங்களில் நடந்தன. அடுக்கடுக்காய் நிகழ்ந்த அச்சம்பவங்கள் காரணமாக கடும் அதிருப்தியுற்ற இசுலாமியர் கள் தமது சந்தர்ப்பவாத பிரதிநிதிகள் மீது மீண்டும் வெறுப்புற்றிருந்த நேரத்தில், வட பகுதி இளைஞர்களின் விழிப்புணர்வு புதிய நம்பிக்கையை கொடுத்திருந்தது. 1970களில் உருவாகிக் கொண்டிருந்த ஆயுதப் போரட்ட த்தை மையப்படுத்திய ஈழத்தலைமையை உன்னிப்பாக அவதானித்து வந்த இசுலாமிய இளைஞர்கள் தமது தனித்துவத்தை பேணுவ துடன் உமைமைப்பாட்டுக்கான போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதில் நாட்டங்கொள்ளலாயினர். ஆயுதப் போராட்டத்தை மையப்படுத்திய தமிழ் இளைஞர்கள் மார்க்சிச - லெனினிச வழியில் ஈழவர்களின் பிரச்சினைகளை அணுகியதுடன் மிதவாத முதலாளி வர்க்க யாழ்ப்பாணத் தலைமையைத் தூக்கி எறிந்ததோடு இசுலா மியர்களுக்கும் மலையக மக்களுக்கும், மற்றும் கிழக்கு மாகாண மக்களுக்குமுள்ள பிரச்சினைகளை விஞ்ஞான ரீதியாக அணுகத் தொடங்கினார்கள். மிதவாத தலைமை மக்களு க்கு இழைத்து வந்த பாரபட்சங்களையும் மற்றும் சாதிப் பிரச்சினை போன்றவற்றையும் அம்பலப்படுத்தியதோடு அவர்களின் இதர பிரச்சினைகளையும் ஆராயவிழைந்தனர். இந்த அடிப்படையில் அவ் இளைஞர்கள் மத, பிரதேச, வேறுபாடுகளுக்கு ஆட்படாது மலை யக தமிழர்களுக்கும், இசுலாமியருக்கும் ஏற் பட்ட பாதிப்புக்களை கவனத்தில் கொண்டு செயல்பட ஆரம்பித்தனர். 1972ல் சிவகுமாரன் உட்பட 10 இளைஞர்கள் மலையகம் சென்று நிலைமைகளை அறிந்து பிரச்சாரம் செய்ததும், கிழக்கு மாகாணத்தில் சேருவாவல, தீகவாபி, சம்மாந்துறை, கல்முனை, புத்தளம் போன்ற இடங்களில் இசுலாமியரது பிரச்சினைகளை கருத்தரங்குகள் வாயிலாக விளக்க முற் பட்டதும் இதன் ஆரம்பமே. இந்த நிகழ்வுகள் இசுலாமிய இளைஞர் மட்டத் தில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி, கொழும்பை மையமிட்ட இசுலாமிய பிரதிநிதிகளது வலிந்த தலைமையை மீண்டும் நிராகரிக்க வைத்தது. இவர்கள் தமது செயற்பாட்டுக்காக 'முசுலிம் ஐக்கிய முன்னணியை" உருவாக்கலாயினர். இம் முன்னணி, தமிழீழக் கோரிக்கையை முன் வைத்து தேர்தல் களத்துக்கு வந்த தமிழர் கூட்டணியுடன் ஒப்பந்தம் செய்து தேர்தலில் நின்றது. இத் தேர்தலில் வேட்பாளராக நின்ற வர்களில் ஜனாப் இலியாஸ் குறிப்பிடதக்கவர்.புத்தளத்தில் போட்டியிட்ட இவர் வெற்றி பெறா விட்டாலும் கொழும்புத் தலைமையை முன் நின்று நிராகரித்தவராவார். கொழும்பு வர்த்தகத் தலைமையானது இசு லாமியர்களை ஒடுக்கும் சிங்கள பேரினவாத அரசுக்குத் துணை போனதோடு சர்வதேச இசுலாமியர்களின் விரோதியும் சர்வதேச மனிதகுல பொது எதிரியும் அமெரிக்க ஏகாதி பத்தியத்தின் ஏவல் நாய்களுமான இசுரேலிய சியோனிசவாதிகளுக்கும் துணை போனமை யானது வேதனைக்குரியதாகும். இக்கொடும் செயலுக்கு தலைமை தாங்கியவர் அப்போது அமைச்சராகவிருந்த அல்லாஹ் எம்.எச்.முகம் மது அவர்களேயாவார். இவர் வெறிநாய்களு க்குத் துணை போனதும் அவர்களின் நலன் காப்பதிலும் நீண்டகால அனுபவத்தை கொண் டவர். 1960 களில் கொழும்பு மேயராக இருந்த போது இசுரேலுக்கு விஜயம் செய்து சர்வதேச இசுலாமியர்களை காட்டிக் கொடுத்து உலக மக்களின் அவமானச் சின்னமானவர். இத்தகைய பெருந்தகைதான் 1985ல் நடந்த ~இந்து இசுலாமிய மத கலவரத்தை| வெறிக் கொண்டு நாடாத்தியவரும் ஆவார். 1985-01-21 அன்று கொழும்பில் லங்கா ஒபராய் எனும் பெயரில் இயங்கிய ஹோட்டலில் அமைச்சர் முகமது, மொசாட்டின் முக்கிய புள்ளியான அவ்வறகாம் சோபி (யுஎயசாயஅ ஓழகi)யைச் சந்தித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். மேலும் மேற்க்கூறிய கலவரத்திற்கு முன் கொள்ளு பிட்டியிலிருந்த அமெரிக்க தூதரகத்தின் முன்பாக இயங்கிய இசுரேல் நலன் காக்கும் பிரிவிற்கும் பல தடவைகள் சென்று ஆலோ சனை பெற்றிருந்ததும் குறிப்பிடதக்கது. இசுலாமிய ~பிரதிநிதிகள்| என்று சொல்லிக் கொண்டவர்கள் இவ்வாறு ஒரு புறமிருக்க இசு லாமிய இளைஞர்களைக் கொண்ட ~தீவிர வலதுசாரி| அமைப்பொன்றும் கொடுங்கோலன் ஜெயவர்த்தனவால் உருவாக்கப்பட்டது. தவ றாக வழிநடத்தப்பட்ட இசுலாமிய இளைஞர் களுக்கு ஆயுதப் பயிற்சியும், ஆயுதங்களும் சிறிலங்கா இராணுவத்தால் வழங்கப்பட்டு 'ஜிகாத்" எனும் பெயரில் அமைப்பு வடிவம் கொடுக்கப்பட்டது. இவர்களே இந்துகளுக் கும், கத்தோலிக்கர்களுக்கும் எதிராக தூண்டி விடப்பட்டு கலவரத்தை நடத்துவதற்கு அர சால் பயன்படுத்தப்பட்டார்கள். இது தமிழ் பேசும் மக்களை தமக்குள் மோதவிட்டு பலவீனமா க்க ஆட்சியாளர்கள் செய்த சதி என்பது வெளி ப்படையானது. அதே வேளையில் ஆழ்ந்த அரசியல் கோட்பாடுகள் எதுவும் இன்றி வெற்று இராணுவ வேட்டுகளிலே ஆர்வம் கொண்டு குறை பிரசவமடைந்து, ~விடுதலை இயக்கம்| என்று கூறிக்கொண்ட வேறு சிலரும் இந்த கலவரங்களுக்கு காரணமாகயிருந்தனர். புத்தளம், காலி, கொழும்பு, கண்டி, மடவெல, திருகோணமலை, தீகவாபி, கொம்பணாச்சி போன்ற இடங்களில் தலைவிரித்தாடிய இன வெறிக்கும், பொருள் கொள்ளைக்கும் பதில் கூறமுடியாது கைவிரித்த கொழும்பு வர்த்தக தலைமை, இறுதியாக கொழும்பு வர்த்தகர்களின் பதவிகள் பறிக்கப்பட்ட போதும், கோட்டாக்களில் பாரபட்சம் காட்டப் பட்ட போதும், சபாநாயகராக இருந்த அல் ஹாஜ் பாக்கீர் மாக்கார் தூக்கியெறியப்பட்ட போதும் , இந்த முதலாளித்து தலைமையானது கையால் ஆகாத வாய் மூடி மௌனியாக இருந்ததை வரலாறு மன்னிக்கவே, மறக்கவோ செய்யாது. உண்மை என்னவென்றால் பரந்து பட்டு வாழும் சாதாரண தமிழ் மக்களை தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி;யும் அதன் சகாக்களும் பிரதிநிதித்து வப்படுத்தாதது போலவே தான், முஸ்லிம் தலைமை என கூறிக் கொண்டோரும் சாதாரண இசுலாமிய மக்களை பிரதிநிதித்துவப் படுத்தி இருக்கவில்லை. இசுலாமிய முற்போக்கு இயக்கங்களும் இதே அடிப்டையிலான ஆய்வுகளை வெளிப்படுத்தி யிருந்ததும் இங்கு குறிப்பிடதக்கது. அன்று வெளிவந்த 'அல்ஹ்ஸநாத்" எனும் இதழ் பின்வருமாரு அறைகூவல் விடுத்திருந்தது. '... தூர நோக்கோடு தமிழ்-முசுலீம் இளைஞர் கள் செயல்பட வேண்டும். ஏனெனில் இரண்டு சிறுபான்மை சமூகங்களின் வீழ்ச்சியானது, இரு சமூகத்தவரும் விரும்பாத, பலரும் வருந்ததக்க பல விளைவுகளுக்கு வழி ஏற்படுத்தி கொடுத்து விட முடியும். ஏற்கனவே கொடும் மனம் படைத்தோர் அத்தகைய முயற்சிகளுக்கு வித்திட்டு செயற்பட்டு வரு வதை அல்ஹ்ஸநாத் மூலம் நாம் பல முறை எச்சரித்து வந்துள்ளோம். அப்படி ஒரு நிலை தோன்றுமானால் ஒரு தமிழனோ அல்லது முசுலிமோ எந்த பெரிய இலாபத்தையும் அடையப் போவதுமில்லை. மாறாக மாற்றா ரிடம் எதுவித நிபந்தனையுமின்றி மண்டியிட்டு வாழும் நிலையயை உருவாக்கி விட முடியும். அதன் பின் கவலைப்படுவதால் எதுவும் நடக்கப் போவதில்லை..." 'அல்ஹ்ஸநாத்" இதழ் அன்றே நிலைமை களை ஆராய்ந்து விடுத்திருந்த எச்சர்pக் கையை கருத்திலெடுக்காமையின் விளைவு களாகவே இன்றைய மத அடிப்படையிலான பிரிவினையும் ஒடுக்குமுறையும், ஆறாத வடுக்களையும் மாறாத காயங்களையும் விதைத்து வளர்ந்திருக்கிறது. இன்றும் ரவூப் ஹக்கீPம், ரிசாத் பதியுதின், எச்.எம். மரிக்கார், பைசர் முஸ்தபா, பௌசி என முகங்கள் மாறியிருந்தாலும் நிலைமை கள் எதுவும் மாறிடவில்லை. எனவே தொடர்ந் தும் விழுந்த குழியிலேயே விழுந்துக் கொண் டிருப்போமாயின் மீண்டும் எழுந்திட முடியாம லேயே போகலாம். வரலாற்றை வழிக்காட்டி யாக கொண்டு சரியான பாதையில் செல்வதே நல் எதிர்காலத்திற்கு உசிதமானது. எனினும், ஈழவர்களின் உமைப்பாட்டு போராட் டத்தில் இஸ்லாமியரின் பங்குபற்றியும், அது எந்தளவில் இசுலாமிய சமூகத்தின் பிரச்சி னைகளை தீர்த்து வைக்கும் என்பதிலும் பல்வேறு கருத்துக்கள் நிலவுகின்றன. ஈழப் புரட்சி அமைப்பானது வர்க்க அடிப்படை யில் - வடக்கு, கிழக்கு, மலையகம், இஸ்லா மிய, கிறிஸ்தவ, இந்து - எல்லா மக்களையும் ஒருங்கிணைத்து அதாவது ஈழவர்கள் என்ற அடிப்படையில் ஒரு பாட்டாளி வர்க்க தலை மையை தோற்றுவிப்பதில் தெளிவான நிலைப் பாட்டைக் கொண்டிருக்கின்றது. இசுலாமியர் களை போராட்டதினூடாக தாபன மயப்படுத்தி அவர்களது அபிலாசைகளை, அவர்களது தலைவிதியை அவர்களே நிர்ணயிக்கும் ஈழவர் என்ற அடிப்படையில் உருவாகும். கூட்டுத் தலைமையை உருவாக்குவதே ஈரோசின் கண்ணோட்டமாகும். எனவே தான் ஈழவர்களை மக்கள் - மொழி - தேசம் என்ற அடிப்படையில் தட்டியெழுப்பி, உடைமைப்பாட்டுக்கான போராட்டத்தை, நாம் ஈழவர், நமது மொழி, நம் தேசம் ஈழம் என கட்டியெழுப்பி வருகின்றோம்.
2015 ஆம் ஆண்டு மலைநாட்டு கிராமங்கள் சமுதாய அபிவிருத்தி எனும் புதிய அமைச்சு உருவாக்கப்பட்ட போது, மலையகம் வாழ் தமிழர்களின் காணியுரிமை இல்லா நிலை ஒழிந்து, நிலத்தின் மீது அதிகாரம் கொண்ட சமூகமாக மேம்படும்; மலையகம் எங்கும் தமிழர் பண்பாடு மிளிரும்; தமிழ் கிராமங்கள் தலையெடுக்கும் எனும் கனவு கண்டோம். ஆனால் அது வெறும் கனவாகியது மட்டும் அல்லாது, இனிவரும் பல தசாப்தங்கள் மலையகத்தில் உண்மையான கிராமங்கள் உருவாவதைத் தடுக்கும் அபாயகரமான விசமத்தனமாகியிருக்கின்றது. இந்த அமைச்சு உருவாக்கப்பட்ட மறுதினமே பொதுபலசேனா எனும் பௌத்த அடிப்படை வாத அமைப்பு, சிங்கலே மகாஜன பெரமுன எனும் இயக்கத்தை உருவாக்கி மலைநாட்டுப் புதிய கிராமங்கள் அமைச்சு உடனடியாக கலைக்கப்பட வேண்டும் எனும் எழுத்து மூலக் கோரிக்கையை முன்வைத்திருந்தது. பௌத்தசங்க மகாநாயக்க தேரர்களிடம் கையளிக்கப்பட்ட கோரிக்கை கடிதத்தில் ~மலையகத்தில் பாரம்பரியமாக சிங்கள மக்கள் வாழ்ந்த காணிகளிலிருந்து துரத்தி யடிக்கப்பட்டே பெருந்தோட்டங்கள் உருவா க்கப்பட்டன, சிங்களவர்கள் வாழ்ந்த கிராமங்கள் சிங்களவர்களுக்கே திருப்பி கொடுக்கப்பட வேண்டும்;, இங்கு தமிழர்கள் சிங்களவர்களை ஒடுக்குவதற்காக அழைத்து வரப்பட்டவர்கள். எனவே அவர்கள் மலையக த்தில் வாழ வேண்டுமென்றால் சிங்களவர்க ளாக மாற வேண்டும்| எனக் கூறப்பட்டிருந்தது. மனித சஞ்சாரமற்ற இயற்கையான காடு களாகவிருந்த மலையக பகுதியில் சிங்கள கிராமங்களே இருந்ததாக வழமை போல் பொய் வரலாறைக் கூறி மலையகத்தில் புதிய கிராமங்கள் அமைக்கப்படுவதை தடுக்க பேரினவாதிகள் காட்டிய அவசரமும் பதற்ற மும் மலையகத்தில் அவர்களுக்கு உடை மைப்பாட்டு ரீதியிலான உடைமை எதுவும் இல்லை என்பதையும், மலையகத்தில் கிராமங்கள் உருவாகினால் அவர்களின் ஆக்கிரமிப்பு திட்டம் எல்லாம் பாலாய் போகும் என்பதை புடம் போட்டுக் காட்டியது. ஆனால், மலைநாட்டு புதிய கிராம அமைச்சு எந்தவித தூரநோக்கும் இல்லாது சிறு பிள்ளைத்தனமாக அமைத்த கிராமங்களை பார்த்து, பேரினவாதிகளே அவசரபட்டு எதிர்த் ததை நினைத்து வெட்கப்பட்டுருப்பார்கள்.அவசர அவசரமாக உருவாக்கிய இயக்கத் தையும் கிடப்பில் போட்டுவிட்டார்கள். அந்தள வில் தான் மலையகயத்தில் அமைக்கப்படும் கிராமங்களின் கட்டமைப்பு இருக்கின்றது. மலையகத்தில் தமிழ் தொழிலாளர்களின் குடியிருப்புக்கள் கிராமங்களானால் ஏற்படும் தாக்கங்களை பேரினவாதிகள் உணர்ந்த அளவு அரசியல்வாதிகள் உணரவில்லை. அதனால் தான், லயன்கள் எனப்படும் தொழிலாளர் குடியிருப்புக்களை, கொஞ்சம் தரமுயர்த்தி தனித்தனி வீடுளாக அமைத்துக் கொடுத்து, அதற்கு கிராமம் என பெயர் வைப்பதுடன் திருப்தி அடைந்து விடுகின்றார் கள். அவர்களை பொறுத்து வரையில் வாக்கு வங்கியை நிரப்ப இது போதும். அதைத் தாண்டிய சமூக நோக்கிலமைந்த பார்வையோ சிந்தனையோ இருப்பதில்லை. கிராமம் என்பது ஒரு சமூகத்தின் அடிப்படை பண்பாட்டு - பொருளாதார அலகாகும். மனித சமூகம் நிலையான இடத்தில் குடியிருப்புக் களை அமைத்து வாழ ஆரம்பித்த போது கிராமங்கள் உருவாகின. கிராமங்கள் பொரு ளாதார மையங்களாகிய போது நகரங்களா கின. சில கிராமங்கள் பின்வந்த காலத்தில் நாடாகின. ஆகவே, கிராமங்கள் என்பது வெறும் கட்டிடங்களும் பெயர்பலகையும் அல்ல. அவை ஒரு சமூகத்தின் உழைப்பின், கூட்டுவாழ்வின் விளைவும் களஞ்சியமும் ஆகும். இதற்கு மொழியும், கூட்டு வாழ்வின் செல்வாக்கு பரந்திருக்கும் நிலப்பரப்பும் ஆதாரமாகவும், பண்பாடு உயிர்நாதமாகவும் அமையும். மலையக தொழிலாளர்களை பொறுத்த வரையில், தமக்கான கிராமங்களை அமைத்துக்கொள்ள முடியாத வகையில், நிலத்தின் மீதான உரிமை மறுக்கப்பட்டு அடக்கப்பட்டருக்கின்றார்கள். மலைநாட்டு புதிய கிராமங்கள், உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் மற்றும் சமுதாய அபிவிருத்திகள் அமைச்சு மூலம் இந்த அடக்கு முறை விலங்கை உடைப்பதற்கான சந்தர்ப்பம் ஒன்று கிடைத்தது. மலையக தொழிலாளர்கள் அந்த தடையை உடைத்து சமுதாய அபிவிருத்தியை காண்பார்களாயின் மலையகத்தில் தமிழர் களின் பண்பாடும், மொழியும், தேசிய இருப்பும் அந்தஸ்த்தும் உடைமைப்பாட்டு ரீதியில் உறுதிபடுத்தப்படும். மலையக தமிழர்களை வந்தேறிகள் என்றும், வம்சாழியினர் என்றும் பேரினவாதம் முன்னெடுக்கும் காழ்ப்பு பிரச்சாரத்திற்கு முடிவுக்கட்டப்பட்டிருக்கும். இதை நன்கு தெரிந்ததால் தான் பொது பலசேனா எனும் பௌத்த பேரினவாத அமைப்பு, மலைநாட்டு புதிய கிராமங்கள் அமைச்சு உருவாக்பப்பட்டதுக்கு எதிராக போர்க்கொடி உயர்த்தியது. ஆனால் அந்த அமைச்சினதும், அமைச்சரின் அரசியல் கட்சியினதும் சிறுபிள்ளைத் தனமான வாக்கு பொறுக்கும் நோக்கிலான செயல்பாடுகள், அதற்கான எந்த தேவையையும் விட்டு வைத்திருக்கவில்லை சிறுபிள்ளை வேளாண்மை வீடு சேராது என்பது போல் சமூக அரசியல் பார்வையும் கொள்கையும் அற்றவர்களின் செயற்பாடுகள் மலையக மக்களின் இயற்கையான, தவிர்க்க முடியாத முன்னேற்றத்தையும் பல தசாப்தங் களுக்கு தடுத்து நிறுத்தும் தூர நோக்கற்ற ஒன்றாகவே இருக்கின்றது. ஏனெனில் தற்போது அமைக்கப்பட்டுவரும் நவீன லயன் குடியிருப்புகளில் வீடு பெற்றவர் கள் எவருக்கும் மீண்டும் வீடு கேட்க முடியாது. 99 வருட குத்தகைக்கு விடப் பட்டிருக்கும் பெருந்தோட்டங்களில் காணி உரிமை பெறவும் முடியாது. மலையக தோட்டத் தொழிலாளர்கள் ஆறு தலைமுறைகளை கண்டு விட்டார்கள். அதாவது குறைந்தது ஒவ்வொரு குடும்பமும் ஆறு குடும்பங்கள் ஆகியிருக்கின்றன. நாடற்றவர்காக ஆக்கப்பட்டு இந்தியாவுக்கு திருப்பி அனுப்பிய காலத்திலிருந்து பார்த்தா லும், ஒவ்வொரு குடும்பமும் இன்று மூன்று குடும்பங்களாகியிருக்கின்றன. ஆனால் இந்த அதிகரிப்புக்கு ஏற்ப வீடுகள் கட்டிக்கொடுக் கப்படவே இல்லை என்று சொல்லக் கூடிய அளவுக்கு மிகமிகச் சொற்பமான புதிய வீடுகளே வெறும் கண்துடைப்பு போல் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால், மலையக தொழிலாளர் குடும்பங்கள் தன் சுய முயற்சியினால் காணிகளை வாங்கி தோட்டபுறங்களுக்கு வெளியே சொந்த வீடுகளை அமைத்துக் கொண்டிருக்கின்றார் கள். இவ்வாறு சுயமுயற்சியில் தமக்கான வீடுகளை அமைத்துக்கொண்டவர்கள் குறிப் பிட்ட பகுதிகளில் செறிவாக குடியேறியதால் நகர் புறத்தை அண்டிய பல சிற்றூர்கள் உருவாகியிருக்கின்றது. அதே போல் கணிசமானோர், தான் வாழும் தோட்ட புறங்களிலே பலவந்தமாகவோ, தோட்ட நிர்வாகத்தின் அனுசரனையுடனோ தனி வீடுகளை கட்டிக் கொண்டு , குறிப்பிட்ட அளவான காணிகளில் மரக்கறி உற்பத்தியில் முழு நேரமாகவோ, பகுதி நேரமாகவோ ஈடுப்படுகிறார்கள். இந்த பொருளாதர நடவடிக்கை உருவாக்கியிருக்கும் உற்பத்தி உறவுகளும், அவர்களின் குடித்தொகை அமைவும் தோட்டகுடியிருப்புக்களை அண்டிய வகையில் கிராமங்களாக உருவெடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. அவ்வாறு வளர்ச்சிக் கண்டிருக்கும் ஒரு சில கிராமங்களையும் இனங்காணக் கூடியதாகவிருக்கின்றது. அதேபோல் அநேகமானோர் பெருந்தோட்டக் கம்பனிகளால் வழங்கப்பட்ட தொழிலாளர் குடியிருப்புகளை வசதிக்கேற்ப விஸ்தரித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். எனினும் மலையக தொழிலாளர்களிடையே அதிகரித்த சனத்தொகை, புதிதாக குடும்பங் களாகியோரின் எண்ணிக்கையானது, மனித வாழ்வின் அத்தியாவசிய தேவையான வசிப் பிடங்களை புதிதாக அமைத்துக் கொள்ள வேண்டிய நெருக்கடியை ஏற்படுத்தியிருந்தது. இந்த நெருக்கடி தோட்ட தொழிலாளர்களின் படித்த சமூக அக்கறைக் கொண்ட தலைமுறையினரிடையே காணி உரிமை தொடர்பான வேட்கையை எழுச்சிகொள்ள செய்தபோது, தொழிலாளர்களுக்கான புதிய வீட்டுத்தொகுதிகளை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டிய நிலைக்கு பெருந்தோட்டத்துறை யும், அரசும் தள்ளப்பட்டது. அதனால் தான் ஆமை வேகத்தில் தொழிலா ளர்கள் தற்போது வாழும் லயன் எனப்படும் இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் அமைக்கப் பட்ட தொழிலாளர் குடியிருப்பு விடுதிகளின் மாதிரியை விட சற்றே முன்னேற்றகரமான இரட்டை மாடி குடியிருப்புக்களையும், பின்னர் தனித்தனியான சிறிய குடியிருப்புக்களையும் அமைத்துக் கொடுக்க ஆரம்பித்தனர். இரட்டை மாடிக்குடியிருப்பானது அதே நவீன லயன்களாகவே இருந்தன. அதற்கு எதிராக குரல்கள் உயர்ந்த போதே தனிவீடுகள் கட்டிக்கொடுப்பது ஆரம்பமாகியது. எனினும் இவை அடிப்படையில் லயன் குடியிருப்பு சூழலில் இருந்து வேறுப்பட்டதாக அமைய வில்லை. இதற்கு இப்பத்தியில் எடுத்து காட்டிய மலைய தமிழர்கள் மீதான பேரினவாத ஒடுக்குமுறை நிகழ்ச்சி திட்டமே காரணமாகும். லயன்குடியிருப்பு மாதிரியிலேயே மலையக தமிழர்களின் அடிப்படை பிரிவினரான தொழிலாளர்களை வைத்திருந்தால் அவர் களால் சமூக அபிவிருத்தியை காண் முடியாது என்பது திண்ணம். மேலும், காணியுரிமை கோரிக்கையை மழுங்கடிக்கும் சூழ்ச்சியாக புதிய வீடுகளை அமைத்துக்கொடுகிறார்கள். தற்போதைய அரசாங்கமும், அதில் அங்கம் வகிக்கும் தமிழ் பிரதிநிதிகளும் லயன் மாதியான வீட்டுத்தொகுதிகளை அமைத்து கிராமம் எனும் பெயரிடும் வேடிக்கையை செய்து வருகின்றார்கள். இப்படியாக அவர் களின் வாக்கு வேட்டைக்காக பேரினவாதத் தின் சூழ்ச்சி திட்டத்திற்கு துணை போகின்றமையானது, இனிவரும் பல தசாப் தங்களுக்கு மலையக தொழிலாளர்கள் வீடு, காணி குறித்து குரல் எழுப்ப முடியாத நிலைக்கே அழைத்து செல்லும். எப்படி லயன் குடியிருப்புக்களில் 200 வருடங்கள் தொழிலாளர்கள் ஒடுக்கப் பட்டார்களோ, அதே போல் இன்னுமொரு 200 வருடங்களுக்கு அமைக்கப்பட்டு வரும் நவீன லயன்களில் ஒடுக்கப்படும் நிலை உருவாகும். இந்த அமைச்சர்களும், அரசியல்வாதிகளும் ஒன்றும் செய்யாவிட்டால் கூட தொழிலாளர் களாகவே சுயமுயற்சியில் தமக்கான கிராமங்களை உருவாக்கி கொள்வார்கள். அதை சான்று கூறும் வகையில் புதிய தலை முறையின் கல்வி வளர்ச்சியும் சிந்தனை வளர்ச்சியும் அமைந்திருக்கின்றது. எனவே அரசியல்வாதிகள் தொழிலாளர்க ளின் காணி உரிமைக்கும், உண்மையான சமுதாய அபிவிருத்திக்கும் தடையாக இருக்கும் விடயங்களை களைய செயல் படல் வேண்டும், மக்களின் சமூக அபிவிருத்திக்காக திட்டமிட்டு செயல்பட வேண்டும். மாறாக தம் வாக்கு பொறுக்கும் மலின அரசியலுக்காக சமூகமொன்றின் வளர்ச்சியை அடமானம் வைக்க கூடாது.
அரண்மனை சதிகள் மூலம் ஆட்சி கவிழ்க்கப் பட்டதை இதுவரையிலும் மன்னர் கால கதைக ளாகவே கேள்விபட்டிருந்தோம். ஆனால், இன்று அதை நேரடியாக கண்டுக்கொண்டிருக்கின் றோம். எனினும் எம்மால் மன்னர் காலம் போல் தூரநின்று வேடிக்கை பார்க்க முடியாது. ஏனெனில் அரசாங்கத்தை உருவாக்குவதில் எமது பங்கும் இருக்கின்றது. எமது பிரதிநிதி களால் ஸ்தாபிக்கப்பட்டதே அரசாங்கம். மைத்திரியின் ஆட்சி மாற்ற சூழ்ச்சி இலங்கை அரசியல் யாப்பு சட்டங்களின் படி மூன்று வழி முறைகளில் ஆட்சி மாற்றம் நிகழலாம். முதலாவது பொது தேர்தல் மூலம், மக்கள் வாக்களித்து ஆட்சி மாற்றத்தை உருவாக்க முடியும். இரண்டாவதாக பாராளு மன்ற உறுப்பினர்கள் கட்சி தாவி புதிய பெரும் பான்மைக் கொண்ட அரசாங்கத்தை அமைக்க முடியும். அடுத்ததாக பாராளுமன்ற கூட்ட தொடரின் ஆரம்ப நாளில் சனாதிபதியின் சிம்மாசன உரை வாக்கெடுப்பு மூலம் தோற்கடிக்கப்பட்டால் அரசாங்கம் கலையும். இதை விட ஆட்சியாளர்கள் மக்களுக்கு எதிராக செயல்படும் போது பொதுமக்களின் வெகுசன எழுச்சி மூலம் ஆட்சியாளர்கள் துரத் தியடிக்கப்பட்ட சந்தர்ப்பங்களும் உண்டு. ஆனால், சனாதிபதி மைத்திரிபால நிகழ்த்திய ஆட்சி மாற்றம் இதில் எந்த வகையிலும் உள்ளடங்கவில்லை. சொந்த விருப்பு வெறுப்புகளால் உந்தப்பட்டு பின்கதவால் மகிந்த ராசபக்சபை பிரதமராக நியமித்த பின்னர் அதை நியாயப்படுத்த வெவ் வேறு காரணங்களை கூறுகின்றார். எனவே இது தெட்ட தெளிவாக அரசியல் சூழ்ச்சியாகும். சூழ்ச்சிக்கான மைத்திரியின் நியாயப்படுத்தல்களும் முரண்களும் சுதந்திரக் கட்சி தேசிய அரசாங்கத்திலிருந்து வெளியேறியதால் தேசிய அரசாங்கம் கலைந் ததாகவும், எனவே புதிய அரசாங்கத்தை அமைக்கும் வகையில் புதிய பிரதமரையும், அமைச்சரவையையும் சனாதிபதி என்ற வகை யில் நியமித்ததாக மைத்திரிபால காரணம் கூறியிருந்தார். கூடவே, ரணில் விக்ரமசிங்கா தன்னை கொலை செய்ய சதி திட்டம் தீட்டி னார் என்ற குற்றச்சாட்டையும் முன்வைத்தார். பாராளுமன்றில் அதிக ஆசனங்களை வென்றெ டுத்த அரசியல் கட்சி அல்லது, சுயட்சைக்குழு ஏனைய அரசியல் கட்சிகள் அல்லது சுயட் சைக் குழுக்களுடன் இணைந்து அமைக்கும் அரசாங்கமே தேசிய அரசாங்கம் என அரசியல் யாப்பு சொல்கின்றது. இவ்வாறு தேசிய அரசாங் கம் அமைக்கும் போது அமைச்சரவை அமைச் சர்களின் எண்ணிக்கை 30 ஆக இருத்தல் வேண்டும் என்ற வரையறையை தளர்த்திக் கொள்ள முடியும். எனவே, சிறிலங்கா சுதந்திரக் கட்சி தேசிய அரசாங்கத்திலிருந்து விலகிய மாத்திரத்தில் தேசிய அரசாங்கம் கலையாது. ஏனெனில் தேசிய அரசாங்கமானது பாராளுமன்றில் அதிக ஆசனங்களை வென்ற ஐக்கிய தேசிய முன் னணி, ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர கூட்டமைப்பு, சிறிலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ்(தனித்து போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்ற ஒரு உறுப்பினர்) ஆகிய கட்சிகளுடன் இணைந்து அமைத்த தாகும். எனவே ஒரு தரப்பு வெளியேறிய மாத்திரத்தில் தேசிய அரசாங்கம் கலையாது. அத்துடன் தேசிய அரசாங்கம் கலைந்தால் அமைச்சரவை கலையும் என்ற விடயமும் யாப்பில் இல்லை. எனில் சனாதிபதிக்கு நேர்மையான நோக்கம் இருந்திருப்பின் அமைச்சரவையின் எண்ணிக்கையை 30 ஆக சீர்செய்து, ஏனைய விடயங்களை பாராளு மன்றத்திடம் ஒப்படைத்திருக்க முடியும். அரசியல் சூழ்ச்சியின் பின்னணி கடந்த உள்ளுராட்சி தேர்தல் தொடக்கம் ரணில் விக்ரமசிங்காவிற்கும், மைத்திரிபால சிறிசேனாவிற்கும் இடையில் மோதல் நிலை உருவானது. இரு தரப்பும் தேர்தல் பிரச்சார மேடைகளில் ஒருவரை ஒருவர் விமர்சித்துக் கொண்டார்கள். தேர்தல் முடிந்த பின்னர் இருவரும் இணைந்து வேலை செய்ய முடியாத நிலை உருவானது. மைத்திரி, ரணில் ஆகியோரின் வாழ்க்கை முறையும், கலாசார பின்னனியும் அவர்களி டையே வேறுப்பாடுகளையும், நீண்டக்காலம் சேர்ந்தியங்க முடியாத முரண்பாடுகளையும் தோற்றுவிக்கும் காரணியாக இருந்தது. எனவே மைத்திரிபாலா வெறொருவரை பிரமராக நியமிக்குமாரு ஐக்கிய தேசிய கட்சி தரப்பினரிடம் கோரியிருந்தார், எனினும், ஐதேகவினர் அதை மறுத்திருந்தார்கள். மைத்திரி தனிப்பட்ட முறையில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியை சேர்ந்த சஜித் பிரேமதாசா, கருஜெயசூர்யா போன்றவர்களுடன் பிரதமர் பதவியை ஏற்க்குமாரு பேச்சுவார்த்தை நடத்திய போதும் கூட அவரின் முயற்சிக்கு சாதகமான முடிவு கிடைக்கவில்லை. இந்த முயற்சி கைக்கூடாத நிலையில் ரணில் விக்ரமசிங்காவுக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா பிரேரனை ஒன்றை பாராளுமன்றில் பிரேரிக்க பின் புலமாக நின்று செயல்பட்டிருந்தார் மைத் திரி. எனினும் அவரின் சொந்தக் கட்சி உறுப்பி னர்களே வாக்களிப்பை புறக்கணிந்திருந்த நிலையில் பிரேரனை தோல்வியடைந்தது. இந்நிலையிலேயே மகிந்தவை பிரதமராக்கும் சூழ்ச்சியில் இறங்கினார் மைத்திரி. மைத்திரியின் சூழ்ச்சியின் நோக்கம் என்ன? மைத்திரி சனாதிபதியாக தெரிவாகிய போது தானே கடைசி நிறைவேற்றதிகாரம் கொண்ட சனாதிபதி என்றும், அடுத்த சனாதிபதி தேர்த லில் போட்டியிடப் போவதில்லை எனவும், பதவிக்காலம் முடிந்தவுடன் பிறந்த ஊரான பொலநறுவைக்கு சென்று விவசாயத்தில் ஈடுப்படப் போவதாகவும் கூறியிருந்தார். ஆனால், ஆசை யாரைத் தான் விட்டுவைத்தது? அதுவும் சனாதிபதியின் அதிகாரங்களை அனு பவித்த யாரும் அதை அத்தனை இலகுவாக விட்டுச் சென்றதும் இல்லை. மைத்திரியும் விதிவிலக்கல்ல. கடந்த ஒரு வருடக்காலமாக மைத்திரிபால அடுத்த சனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிடும் வாய்ப்புக்களை தேடி வந்தார். அவர் ஐதேக உடன் அடுத்த சனாதிபதி தேர்த லிலும் பொது வேட்பாளராக போட்டியிடுவது தொடர்பாக பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருந்தார். ஐதேகவினர் அடுத்த தேர்தலில் ஐதேக வேட் பாளர் ஒருவரை நிறுத்துவதற்கு முடிவு செய்து விட்டார்கள். எனவே, மகிந்த தரப்புடன் பேச்சு வார்த்தையில் ஈடுப்பட்டிருந்தார். மகிந்த தரப்பு இதற்கு பச்சைக்கொடி காட்டியது. மைத்திரியை பொறுத்தவரையில் தீர்க்கமான அரசியல் நடவடிக்கையை முன்னெடுக்கும் வகையிலான அமைப்பு பலம் எதுவுமில்லை. பெரும்பாலும் ஐதேகவினரை நம்பியிருக்க நேர்ந்தது. அவர்கள் கைவிட்ட நிலையில், மகிந்த தரப்பிடம் தஞ்சமடைந்தார். மைத்திரி - மகிந்த இணையும் புள்ளி எது? 2015 ஆம் சனாதிபதி தேர்தல் முடிவுகளை குருனாகல் தொடங்வத்த எனும் இடத்தில் ஒரு தென்னம்தோப்பில் ஒளிந்திருந்தே கேட்ட தாகவும், ஒருவேளை தேர்தலில் தோல்வி யடைந்திருந்தால் தானும் மனைவி பிள்ளை களும் கொலை செய்யப்பட்டிருப்போம் என மைத்திரிபால பல சந்தர்ப்பங்களில் கூறியி ருந்தார். அவர் கொலையாளியாக சொல்வது மகிந்தவையே. மைத்திரியின் தேர்தல் பிரச்சா ரம் முழுவதும் மகி;ந்தவின் ஊழல்களையும், ஏதேச்சதிகாரத்தையுமே பிரச்சாரப் படுத்துவ தாகவே அமைந்தது. அதே போல் மகிந்த தரப்பும் மைத்திரிக்கு எதிராகவே கடந்த மூன்றரை ஆண்டுகளும் செயல்பட்டிருந்தார் கள். இருந்த போதும் இவர்கள் இருவரும் இணைய முடிந்தது எப்படி? இங்கு குறிப்பிட்டது போல் மைத்திரிபாலவை, அடுத்த சனாதிபதி தேர்தலில் போட்;டியிடும் நோக்கம் உந்தியது. மகிந்தவை பொறுத்தவரையில் அடுத்து வரும் சில மாதங்களில் அவரின் குடும்பத்தினர், ஆதர வாளர்கள் மீதான ஊழல்கள், மோசடிகள் தொடர்பான விசாரணைகள் சிறப்பு நீதிமன்றில் விசாரணைக்கு வருகின்றன. இந்த வழக்குகள் விசாரணைகள் சிறப்பு நீதிமன்த்தில் துரிதமாக முன்னெடுக்கப்பட்டு, எதிர்வரும் பொது தேர் தலுக்கு முன்னதாக வழக்கு விசாரணைகள் முடிக்கப்பட்டு, கைது செய்யப்படும் வகையில் திட்டமிடப்பட்டிருந்தன. இதன் மூலம் சுதந்திர கட்சியும், மகி;ந்த தரப்பும் பலவீனப்பட்டு, தேர்தலுக்கு முகம் கொடுக்க முடியாத நிலை க்கு தள்ளப்படும். எனவே, மகிந்த தரப்பு தாம் இழைத்த பாரிய குற்றங்களிலிருந்து தப்பி ப்பதற்கு அரச அதிகாரம் அவசியமாகியது. ஆகவே தான், சுயநலங்களுக்காகவும் அதி கார பசிக்காகவும் மகிந்தவும், மைத்திரியும் அரசியல் நாகரீகங்களையும், விழுமியங்களை யும் தூக்கியெறிந்து விட்டு இணைந்தார்கள். புதிதாக பதவியேற்ற சட்டம், ஒழுங்கு தொடர் பான அமைச்சர் தனது முதல் வேலை ஊழல் களை விசாரித்து வரும் சிறப்பு நீதிமன்றத்தை இரத்து செய்வதே என அறிவித்தார். இந்த குற்றங்களை விசாரித்து வந்த பொலிஸ் அதிகாரி மகிந்த பிரதமராகிய முதல் வாரத்தி லேயே இடமாற்றம் செய்யப்பட்டார். இச்சம்வங்கள் மகிந்த பதவிக்கு ஆசைப் பட்ட காரணத்தை வெளிப்படுயிருக்கின்றன. அம்பலமாகிய பிரதிநிதித்துவ சனநாயகம் அரசியல் யாப்பின் படி சனாதிபதி, பாராளு மன்றத்தில் பெரும்பான்மை ஆதரவை பெறக் கூடியவராக கருதுபவரை பிரமராக நியமிக்க முடியும். எனில் பாராளுமன்றில் கட்சி அடிப் படையில் முறையே ஐதேக-106, ஐமசுகூ-95, தமிழ் கூட்டமைப்பு-16, ஜேவிபி-6, முஸ்லிம் காங்கிரஸ்-1, ஈபிபிடி-1 என உறுப்பினர்களை கொண்டிருக்கையில், மகிந்தவே பெரும்பா ன்மை ஆதரவை பெறகூடியவர் என மைத்திரி கருதியமை சர்ச்சைக்குரியதாகும் எதிர்தரப்பு உறுப்பினர்களை பணம் கொடு த்தோ, சலுகைகளை வழங்கியோ மகிந்த தரப்பில் சேர்க்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை யிலேயே மைத்திரிபாலா, மகிந்தவை பிரமரா க்கினார். மக்கள் பிரதிநிதிகள் விலை பேசப்பட் டதை பலரும் வெளிப்படுத்தி வருகின்றார்கள். ஐதேக கட்சி உறுப்பினர்கள் விலை பேசப் பட்ட தொலைப்பேசி உரையாடல்களும் வெளி யாகி இருந்தன. மக்கள் பிரதிநிதிகள் காலை, மாலை என கட்சி மாறிய கூத்தையும் மக்கள் கண்கூடாகவே கண்டிருந்தார்கள். கட்சி தாவுவதற்கு மாத்திரமன்றி கட்சி தாவாமல் இருப்பதற்கும் நம் மக்கள் பிரதிநிதிகள் பணம் வாங்கியிருக்கின்றார்கள். இங்கு ஒரு தரப்பு விலைபோனால், மறுதரப்பு விலை கொடுத்து வாங்குகிறது. இரண்டுமே மக்கள் தெரிவை, ஆணையை துச்சமாக மதிக்கும் செயலாகும். ஜேவிபியை தவிர ஏனைய அனைவரும் இதில் பங்குதாரர் ஆகியிருக்கின்றார்கள். இவ்வாறு கட்சி தாவல்களுக்கும்,பன்னாட்டு நிறுவனங் களிடமிருந்தும் பணம் வாங்குபவர்கள் ஒரு போதும் மக்கள் நலன்களுக்காகவும், மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராகவும் செய ற்பட போவதில்லை என்பது வெளிப்படை. மக்கள் வாக்குகளை பெற்றுக் கொண்டு மக் களை சுரண்டும் தரப்புக்கு சார்பாக செயல்படு கின்றார்கள். வாக்களித்த மக்களால் இவர்க ளுக்கு அடுத்த தேர்தல் வரை கடிவாளம் போட முடியாத நிலையை எம்மை பிரதிநிதித்துவபடு த்த தேர்தல் மூலம் நபர்களை தெரிவுசெய்யும் பிரதிநிதித்துவ முறை தோற்றுவித்திருக்கின் றது. இந்நிலைமையானது மக்கள் நேரடியாக அரச நிர்வாகத்தில் பங்கு பெறும் மக்கள் சன நாயகத்தை அடிப்படையாக கொண்ட முறை குறித்து சிந்திக்க நிர்பந்தித்துள்ளது. இது குறித்த உரையாடல் தற்போது உலகளவில் இடம்பெறுவதும் குறிப்பிடதக்கது.
நூறு புத்தகங்கள் கற்றுத்தராத விடயங்களை காலமும். சூழ்நிலைகளும் கற்றுத் தந்துவிடும். கடந்த ஒரு மாத காலமாக சனாதிபதி மைத்திரிபாலாவுக்கும், பதவி நீக்கப்பட்ட பிரதமர் விக்ரமசிங்காவுக்கும் இடையில் நடந்து வரும் அதிகாரப்போட்டி, இலங்கையின் பாட்டாளிவர்க்கத்துக்கு சுதந்திரம் கிடைத்தது முதல் ஆட்சி செய்தவர்களின் வங்குரோத்து நிலையையும், மக்கள் விரோத போக்கையும் மிகத் துல்லியமாக அம்பலப்படுத்தியிருக்கின்றது. மக்கள் பிரதிநிதிகள் வானரங்கள் கொப்புக்கு கொப்பு தாவுவது போல் கட்சி தாவி வருகின்றார்கள். கறுப்பு பணம் மூலம் எம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஆடு, மாடுகள் போல் விலை பேசப்பட்டு வருகின்றார்கள், விலை போய் வருகின்றார்கள். கட்சி தாவுவதற்கு மாத்திரமின்றி, கட்சி தாவாமல் இருப்பதற்கும் லஞ்சம் பெறுகின்றார்கள். கட்சி தாவ முடியாத தர்மசங்கடமான நிலையிலிருப்பவர்களை தவிர ஏனைய தமிழ் பேசும் நாடளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் இந்த ஆடு, மாடு பேரத்தில் ருசி கண்டிருக்கின்றார்கள். முன்னதாக 118 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் களுக்கு பேர்பேச்சுவல் எனும் மத்திய வங்கி பிணை முறி ஊழலுடன் தொடர்பு பட்ட பன்னாட்டு கம்பனி பணம் கொடுத்தமை, வரவு செலவு திட்ட பிரேரனைக்கு ஆதரவளிக்க தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு உறுப்பினர்களுக்கு தலா இரண்டு கோடி பணம் கொடுத்தமை, மகிந்த ராசபக்சவிற்கு சீனா 111 கோடிக்கும் அதிகமான பணம் கொடுத்தமை, 2015 ஆட்சி மாற்றத்திற்காக அமெரிக்க அரசு பணம் செலவிட்டமை அம்பலத்திற்கு வந்திருந்தது. இதை விட அநேகமாக அனைத்து பாராளு மன்ற உறுப்பினர்களும் பெரும் கம்பனிகள், வர்த்தகர்களிடமிருந்து பணம் வாங்கிய தகவல்கள் கசிந்திருந்தன. இவ்வாறு இவர்கள் பணம் வாங்குவது, பணம் கொடுப்பவர்கள் இந்நாட்டின் வளங்களையும், மக்களையும் சுரண்டி கொள்ளையடிப்பதற் காக தான் என்பதை கண்டுபிடிக்க பெரும் ஆய்வும் அறிவும் தேவையில்லை. எனில், இவர்கள் மக்கள் வாக்குகள் மூலம் தெரிவு செய்யப்பட்டாலும், வேலை செய்வது மக்களுக்காக அல்ல. மக்களை சுரண்டுபவர் களுக்காகவே என்பதை புரட்சிகர சக்திகள் ஆரம்பம் முதல் கூறி வந்திருந்தாலும், தற் போதைய அதிகார போட்டி அரசியல் நெருக்கடியில் மக்கள் இதனை தெளிவாக புரிந்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். எனில், இதுவரை நடந்தது என்ன? இனி நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன? சுதந்திரம் கிடைத்தது முதல் இரு பெரும் கட்சி களும் மாறி மாறி ஆட்சி செய்தார்கள். சில சமயங்களில் எதிர்க்கட்சியிலிருந்து உறுப்பினர்களை இணைத்துக் கொண்டும் ஆட்சி செய்திருந்தார்கள். கடந்த மாதம் வரை இரண்டு கட்சிகளும் கூட்டாக ஆட்சி செய்தி ருந்தார்கள். ஆனால், இவர்களால் மக்களின் பொதுப்படையான அபிலாசைகள் கூட நிறை வேறாது என்பது மீண்டும் மீண்டும் நிருபிக்க ப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. இதனால் ஏற் பட்ட சலிப்பு தன்மையினால் மக்கள் இறந்த காலத்தில் விடைதேடும் நிலைக்கு தள்ளப் பட்டிருக்கின்றார்கள். அதனால் தான் சிங்கள மக்கள் மகிந்த, கோட்டாபாய பக்கம் செல்வ தையும், தமிழ் பேசும் மக்கள் சரியான மாற்று இல்லாது தனிநபர்கள் மீது குற்றம் சுமத்திக் கொண்டிருப்பதையும் காணமுடிகின்றது. ஆனால், எப்போதும் எதிர்காலம் நோக்கி விடைதேடும் சமூகங்களினாலேயே முன்னோ க்கி செல்ல முடியும். இறந்த காலத்தில் விடை தேடுவோமாயின் பின்னோக்கியே இழுத்து செல்லப்படுவோம். எனவே நாம் முன்னோக்கி செல்ல வேண்டுமாயின், இதுவரை ஆட்சிபீட மேறிய கட்சிகள் ஏன் மக்களின் அபிலாசை களை நிறைவேற்ற முனையவில்லை என் பதை இனம் காணல் வேண்டும். இவர்கள் உண்மையில் எந்த தரப்பின் நன்மைகளு க்காக செயற்படுகின்றார்கள் என்பதையும் இனம் காணல் வேண்டும். 1946 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஐ.தே.க சிங்கள வர்த்தக பிரிவினரை முதன்மையாக கொண்ட தமிழ், முஸ்லிம் வர்த்தக தரப்பினரின் கூட்டில் உருவானதாகும். பிரித்தானிய காலனி ஆட்சிக்கால வரப்பிரசாதங்களை பயன்படுத்தி வர்த்தகர்களாக ஆதிக்கம் பெற்ற இவர்கள் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் சார்ந்த பொருளாதார கொள்கையை கடைப்பிடிப்பவர்கள். 1951ம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட இலங்கை சுதந்திர கட்சி சுதந்திரம் அடைந்த காலத்தில் எஞ்சியிருந்த நிலப்பிரபுக்களையும் அவர்கள் சார்ந்த வர்த்தக தரப்பினரையும் பிரதானமாக கொண்ட தேசியவாதிகளின் கூட்டாகும். சுதேச வைத்தியர்கள், பௌத்த தேரர்கள், ஆசிரியர் கள், விவசாயிகள், தொழிலாளார்களே தமது பிரதான ஐந்து சக்திகள் என பிரகடனபடுத் தியதின் மூலம் சுதந்திர கட்சியின் கடும் போக்கு தேசிய தன்மையை விளங்கி கொள்ள முடியும். இதன் காரணமாக அமெரிக்க சார் ஏகாதிபத்தியத்துடன் கலாசார ரீதியாக முரண் பட்டதுடன், அமெரிக்காவின் பிரதான எதிரி யாகவிருந்த சோவியத் ஒன்றியத்துடனும், சோசலிச நாடுகளுடனும் நெருக்கமான நட்பு பாராட்டியது. தமிழ் பேசும் மக்களை பொறுத்த வரையில் இந்த இரண்டு கட்சிகளுக்கும் மிகச் சிறிய வேறுப்பாடே இருந்தது. சிறிலங்கா சுதந்திர கட்சி ஒட்டுமொத்த தமிழர் தரப்பையும் அடக்கி தனி சிங்கள தேசிய மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்டியது, ஐக்கிய தேசிய கட்சி தமிழர் தரப்பின் வர்த்தக பிரிவினருடன் கூட்டு சேர்ந்து தமிழ் பேசும் மக்களை ஒடுக்கி சிங்கள மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்டி வருகின்றது. 1972ம் ஆண்டு சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்க தலைமையில் ஆட்சியை கைப்பற்றிய சுதந்திரக்கட்சி அது பிரித்தானியாவின் முடிய ரசாக இருந்த நாட்டை குடியரசாக மாற்றி இலங்கை சனநாயக சோசலிச குடியரசு என பெயர் மாற்றம் செய்தார். சோசலிச நாடுகளை பின்பற்றிய கொள்கையை கடைபிடித்த சிறிமாவோ, காப்புறுதி, வங்கி என பிரதான பொருளாதார துறைகளை தேசியமயப்படுத்தி னார். இவரது காலத்திலேயே கத்தோலிக்க தேவாலயங்களுக்கு சொந்தமாக இருந்த பாடசாலைகள் அரசுடைமையாக்கப்பட்டன. லேக்அவுஸ் பத்திரிக்கை நிறுவனம், போக்கு வரத்து சபை என்பனவும் இவரால் அரசுடை மையாக்கப்பட்ட சில தனியார் நிறுவனங்க ளாகும். இவர் பிரதமரானதும் ஐதேகவுக்கு சார்பானது என சந்தேகம் கொண்டு புலனாய்வு பிரிவை கலைத்திருந்தார். இந்த சந்தர்ப்ப த்தை பயன்படுத்தி ஜேவிபி ஆயுத கிளர்ச்சி செய்தது. கிளர்;ச்சியை இந்தியா - பாகிஸ்தான் இராணுவ உதவியுடன் அடக்கினார். தொடர் ந்து அணிசேரா நாடுகளின் தலைவியாகி, அமெரிக்க சார்பு ஏகாத்திபத்திய நாடுகளை அனுமதிக்காத கொள் கையை கடைபிடித்த துடன், அமெரிக்காவின் எதிரி நாடுகளுடன் நெருக்கமான உறவுகளை பேணினார். குறிப்பாக இந்தியாவுடன் எல்லை தகராறை காரணம் காட்டி ஆயுத மோதல் வரை சென்றி ருந்த சீனாவுடன் நெருக்கமான தொடர்பை பேணினார். இந்த நட்பின் பரிசாகவே அவரின் கணவரின் பெயரில்; ஞாபாகார்த்த மண்டபம் சீனாவினால் அமைத்து கொடுக்கப்பட்டது. சிறிமா இவ்வாறு அமெரிக்க சார்பு ஏகாதி பத்திய நாடுகளின் நலன்களுக்கான கதவு களை அடைத்து கொண்டிருந்த சமயத்தில், அப்போது ஏற்பட்ட உலக எண்ணை நெருக்கடி இலங்கையையிலும் கடுமையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. சிறிலங்காவின் இறக்குமதி தொடர்பான கடும் கொள்கையும், எண்ணெய் நெருக்கடியும் நாட்டில் உணவு பொருட்களு க்கான தட்டுப்பாட்டை உருவாக்கியது. காலனி ஆட்சிக்கு முன்பே உணவு உற்பத்தியில் தன்னிறைவு கண்டிருந்த இலங்கையில் உணவு தட்டுப்பாடு என்பது ஒருவகையில் செயற்கையானதும் கூட தான். நிலைமை இப்படியாக சென்றுக் கொண்டிருந்த வேளையில் தமிழ் இளைஞர்கள் இந்தியா வின் ஆசிர்வாத்துடன் ஆயுத வன்முறையை நோக்கி செல்ல தொடங்கினார்கள். சிறிமாவோ வின் முதல்பாதி ஆட்சியில் தமிழ் இளைஞர் களின் ஆயுத செயற்பாடுகள் இருக்கவில்லை என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். தமிழ் இளைஞர்கள் ஆயுதம் தாங்கிய செயற்பாடுகளை நோக்கி செல்வதற்கான அனைத்து காரணங்;களும் இருந்தாலும், இந்தியாவின் ஆதரவும் மிக முக்கியமான காரணியாகும். இந்தியாவை பொறுத்த வரை யில் அவர்களின் பாதுகாப்பு கொள்கை வகுப்பாளர்கள் இலங்கையை அவர்களின் ஒரு மாநிலமாக கருதியே கொள்கை திட்டமி டலை செய்வார்கள். அவர்களை பொறுத்த வரையில் இலங்கையை தன் கட்டுப்பாட்டுக் குள் வைத்திருப்பதை விட இங்கு அவர்களின் எதிரிகள் தலையெடுக்காமல் பார்த்துக் கொள்வதே பிரதான தேவையாகும். எனவே சிறிமாவோ சீனாவுடன் ஏற்படுத்தி வந்த பொருளாதார, பண்பாட்டு உறவுளும், ஜேவிபி யின் பிரச்சாரங்களினால் கொளுத்திவிடப் பட்ட இந்திய எதிர்ப்பு வாதமும், தமிழ் ஆயுத குழுக்களை வளர்த்துவிட இந்தியாவை நிர்ப்பந்தித்த காரணங்களில் ஒன்றாகும். தமிழ் இளைஞர்களின் ஆயுத முன்னெடுப்புக் கள், உணவுத்தட்டுபாடு என்பன சிறிமாவின் இரண்டாவது பாதி ஆட்சியின் மீது சிங்கள மக்களின் கடுமையான ஆட்சேபனையை உருவாக்கியது. இதன் காரணமாக 1977 ஆம் ஆண்டு பொதுத்தேர்தலில் சுதந்திர கட்சி சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கவின் அத்தனகல தொகுதியை தவிர ஏனைய அனைத்து தொகுதிகளிலும் தோல்வியை தளுவியது. ஜேஆர் தலைமையிலான ஐதேக ஆட்சி அமைக்க, தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் அமிர்தலிங்கம் எதிர்க்கட்சி தலைவரானார். பாராளுமன்றத்தில் ஐந்தில் நான்கு பெரும் பான்மை பலத்தை பெற்ற ஜேஆர், சிறிமா அரசாங்கத்தால் உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் யாப்பை திருத்தி அமைத்து, தன்னைத்தானே முதலாவது நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட சனாதிபதியாக நியமித்துக்கொண்டார். அரசியல் யாப்பு சீர்த்திருத்தம் மூலம் திறந்த பொருளாதார கொள்கையை அறிமுகப்படுத்தி, அமெரிக்க சார்பு ஏகாதிபத்தியத்திற்கு மூடப் பட்டிருந்த கதவுகளை திறந்துவிட்டார். அன்று முதல் இலங்கை அரிசிக்கும் , பருப்புக்கும் கூட அந்நியரை நம்பியிருக்க வேண்டிய இருண்ட பொருளாதாரத்துக்குள் செல்ல ஆரம்பித்தது. ஜேஆரை தொடர்ந்து பிரேமதாசாவின் ஆட்சி க்கு வந்த காலப்பகுதியில் இலங்கையில் தனது பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்திக் கொண்ட இந்தியா தான் அதுவரை ஆதரித்து வந்த தமிழ் ஆயுதக்குழுக்களை மாகாண சபை எனும் அரசியல் தீர்வை ஏற்றுக் கொண்டு ஆயுதங்களை ஒப்படைக்க நிர்பந்தி த்தது. மாகாணச்சபை தீர்வை விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் ஏற்க மறுத்து இந்தியாவுடன் மோதல் நிலைக்கு சென்றனர். ஈரோஸ் தவிர்ந்த ஏனைய இயக்கங்கள் இந்தியாவின் நிர்பந்தத்திற்கு அடிப்பணிய, சிறிது காலம் தாக்கு பிடித்த ஈரோஸ் அமைப்பும் கலைக் கப்பட்டது. அதே வேளை சர்வதேச அரங்கில் சோவியத் ஒன்றியம் தனது அந்திம காலத்தை நெருங்கி கொண்டிருக்க, அமெரிக்க சார்பு ஏகாதிபத்தியும் தனி ஏகாதிபத்தியமாக உருவெடுத்துக்கொண்டிருந்தது. இந்த வராலாறை நாம் நினைவுபடுத்திக் கொள்வோமாயின், மீண்டும் இதே சம்பவங் கள் இன்று வேறுவிதங்களில் அரங்கேறிக் கொண்டிருப்பதை காணலாம். இடைப்பட்டக் காலத்தில் ஐக்கிய தேசிய கட்சியும், சுதந்திரக் கட்சியும் சிங்கள தேசியவாதத்தையும், திறந்த பொருளாதார கொள்கையையும் தளுவிக் கொண்டு அதன் நன்மைகளை அனுபவிக்கும் வர்த்தகதரப்பினரின் கூடார மாகிவிட்டது. தமிழ், முஸ்லிம் வர்த்த தரப்பினரின் ஐதேக வினருடனான வர்க்க சுய நலம் கருதிய பந்தம் இன்றும் தொடர்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது. மிகப்பெரும் இராணுவ வளர்ச்சியை பெற்று இந்துசமுத்திர கடல் பிராந்தியத்தில் ஆதிக்கம் மிக்க தரப்பினராக வளர்ந்து கொண்டிருந்த விடுதலைப்புலிகள் இந்தியா, அமெரிக்க உட் பட்ட ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் உதவியுடன் இராணுவ ரீதியில் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள். யுத்த வெற்றியை மூலதனமாக்கி தேர்தலில் பெரிய வெற்றியை சாதித்து கொண்ட மகிந்தா சீனாவுடன் நெருக்கமான தொடர்புகளை வளர் க்க ஆரம்பித்தார். இதற்கு இரண்டு காரண ங்கள் ஏதுவாக அமைந்தன. சீனா இந்தியா, அமெரிக்கா போன்று சனநாயகம், மனித உரிமைகள் என எந்த நெருக்குவாரங்களும் தருவதில்லை. இரண்டாவதாக சீனாவின் பொருளாதார உதவிகளின் பலன் சீனாவுக்கு கிடைப்பதை மட்டுமே அவர்கள் கண்டு கொள்வார்கள். அதன்பலன் இலங்கையில் யாரை சென்றடைகிறது என்பது அவர்களு க்கு தேவையே இல்லாத விடயம். இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி மகிந்தவும் அவரது சுற்றுவட்டாரமும் அபிவிருத்தி திட்டங்கள் என்ற பெயரில் ஏராளமான நிதியை சுருட்டிக்கொண்டார்கள். இப்படி திருடியது மாத்திரமல்லாது அதுவரை ஐதேக சார்பு வர்த்தகர்களின் கைகளிலிருந்து துறைகளை எல்லாம் அச்சுறுத்தி அபகரித்துக் கொண்டார்கள். இதையே மகிந்த ஆட்சியில் பிரமராகவிருந்த மைத்திரிபால தன் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்திலும் குறிப்பிடுகின்றார். இவர்க ளின் பலவீனத்தை தாராளமாக பயன்படுத்திக் கொண்ட சீனாவும் கொடுக்க வேண்டியதை தாராளமாக கொடுத்து அவர்களுக்கு தேவை யானதை சாதித்து கொண்டிருந்தார்கள். இதன் உச்சக்கட்டமாக இராணுவ கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த திருமலையை சீனாவிற்கு தாரைவார்க்கும் வகையில் திரு கோணமலை அபிவிருத்தி திட்டம் உருவாக் கப்பட்டது. இந்த அபிவிருத்தி திட்டத்தின் ஒப்பந்தங்கள் அனைத்தும் மகிந்தவின் உற வினர்களின் பெயரில் புதிதாக பதிவு செய்யப் பட்ட கம்பனிகளுக்கு வழங்கப்பட்டன. அந்த கம்பனிகள் அவுஸ்திரேலியா, லவோஸ் போன்ற நாடுகளில் சீனநாட்டின் கம்பனிகளு டன் இணைகம்பனிகளாக இயங்கிய கம்பனிக ளுடன் வர்த்தக ஒப்பந்தங்களை கைச்சாத் திட்டன. இந்த ஒப்பந்தங்கள் அனைத்தும் சீனா அரசுக்கு சொந்தமான கம்பனிகள் நேரடியாக திருகோணமலை பகுதியை பொருளாதார ரீதியாக ஆதிக்கம் செலுத்தும் வகையில் அமைந்திருந்தது. ஏலவே, இலங்கையில் சீன சிறைக்கைதிகள் நாற்பதினாயிரம் பேர் வரையில் கட்டுமான வேலை செய்து கொண்டிருந்தார்கள். தாமரை தடாகம், துறைமுகம், விமானநிலையம், அதி வேகபாதை என சீனா இலங்கையில் ஆழமாக கால்பதித்துக் கொண்டிருந்தது. கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த திருமலை விடயத்தில் பொறுமையிழந்த இந்தியாவும், அமெரிக்க சார்பு நாடுகளும் உடனடியாக களத்தில் இறங்கி ஆட்சி மாற்றத்தை ஏற்படுத்த காரியமாற்றினார்கள். அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் மூலம் சனநாயகம், அடக்குமுறை தொடர்பான கருத் துக்கள் பரப்பப்பட்டன. இந்திய தமிழ் முதலா ளியின் மகராஜா ஊடக நிறுவனம் மூலம் அரசாங்கத்துக்கு எதிரான தீவிரமான பிரச்சார ங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டன. இராசபக்ச குழு வினர் ஐதேக சார்பான வர்த்தகர்களிடம் மாத்திரமல்லாது அதுவரையிலிருந்து பாராம் பரிய தேசிய வர்த்தகர்களையும் அச்சுறுத்த ஆரம்பித்திருந்ததும், அதற்கு எதிராக கேள்வி தொடுக்க முற்பட்ட ஊடகங்களையும், செயற் பாட்டாளர்களையும் அராஜகமான முறையில் அடக்கினார்கள். மகிந்த குழுவினரின் சகாக் கள் எவ்வித பயமுமின்றி சமூக விரோத செயல்களில் ஈடுப்பட்டார்கள். எதிர்த்து கேள்வி கேட்டவர்கள் அச்சுறுத்தப் பட்டார்கள். மக்களை கண்கானித்து அடக்கியாள இவர் கள் ஏவி விட்ட புலானாய்வாளர்கள், மக்களை 4தீவிரமாக கண்காணிக்கும் சிசிடிவி கமரா போன்ற நடைமுறைகள் ஏற்கனவே அசௌக ரியத்துக்குள்ளாகியிருந்த மத்தியதரவர்க்கதி னரைதீவிரமான அதிருப்திக்கு ஆளாக்கியது. இவ்வாறு அதிருப்தி அடைந்திருந்த மக்கள் மத்தியில் இந்திய - அமெரிக்க பின்புலத்தில் முன்னெடுக்கப்பட்ட சனநாயகம், சுதந்திரம் தொடர்பான பிரச்சாரங்கள் பற்றிக் கொண்டது. அரசாங்கத்திற்கு எதிரான கவர்ச்சிகரமான பேச்சாளர்களாக இருந்த ஜேவிபினர்க்கும் மகாராஜா நிறுவனத்தின் ஊடகங்கள் மூலம் தாராள அனுசரனை வழங்கப்பட்டது. இந்தியா வும் அமெரிக்காவும் தனது பங்குக்கு போர்க் குற்ற விடயத்தை கையிலெடுத்து மகிந்த ஆட்சி மீதானன சர்வதேச நெருக்குவாரங் களை அதிகரித்தார்கள். நிலைமை கைமீறி செல்வதை உணர்ந்த மகிந்த சனாதிபதி பதவிக்காலம் முடிவடைய முன்னதாகவே தேர்தலை அறிவித்தார். எனினும் மக்கள் ஆதரவு திசை திரும்பும் முன் தேர்தலை நடத்தி வெற்றிபெற அவர் எடுத்த முயற்சி தோல்வியடைந்தது. இந்த தோல்வி க்கு ஐதேக வின் பாராம்பரிய வாக்காளர்க ளுடன் தமிழ் பேசும் மக்களும், சிங்கள நகர்புற நடுத்தரவர்க்க மக்களும் காரணமாகினார்கள். ஆக, மக்களின் அதிருப்தி ஒரு சமூக இயக்க மாக வளர்ச்சியடைந்து மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முன் இந்திய- அமெரிக்க நலன்களுக்காக, ஐதேகவின் தேர்தல் வெற்றியாக அறுவடை செய்யப்பட்டது. இதன் மூலம் மீண்டுமொரு முறை இந்தியா தனது எதிரிகள் இலங்கை யில் கால்பதிப்பதற்கு ஒரு தடையை ஏற்படுத் தியது. இதை உறுதிபடுத்தும் வகையில், சனாதிபதியாக பதிவியேற்ற மைத்திரிபால முதல் நடவடிக்கையாக 'சீனாவிற்கு திரு மலையை தாரைவார்க்கும் அபிவிருத்தி திட்ட பணிகளை உடனடியாக நிறுத்துவதாக" வர்த்தமானி அறிவிப்பை வெளியிட்டார். ஆனால், மக்களின் அபிலாசைகள் நிறைவேறி யதா என ஆராய்ந்தால், மக்கள் மீண்டும் வஞ்சிக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்பதை சம கால நிகழ்வுகள் அம்பலப்படுதியிருக்கின்றன. எனவே மீண்டும் மீண்டும் நடக்கும் சம்பவங் கள் எமக்கு தெளிவான பாடத்தை கற்பிக்கி ன்றன. இரண்டு பேரினவாத கட்சிகளும் சரி, அவர்களுடன் சகவாசம் செய்யும் சிறிய கட்சி களும் சரி பிரதானமாக ஏகாதிபத்திய நலன்க ளுக்கு சேவை செய்து தமது சொந்த பொருளா தாரத்தை வளர்த்துக்கொள்ளும் தரகு வேலை யையே செய்கின்றனர். இதற்காக அதிகார த்தை இன - மத அடையாளங்களை பயன் படுத்திக் கொள்கின்றார்கள். இவர்கள் யாரும் மக்கள் தமக்கு வழங்கிய அதிகாரத்தை மக்களின் பொதுப்படையான அபிலாசைகளை நிறைவேற்ற பயன்படுத்துவதே இல்லை. எனவே பல தசாப்பத கால ஏமாற்றத்துக்கு ஆளாகியிருக்கும் மக்களின் அபிலாசைகளை வென்றெடுக்கும் வகையில், கொள்கையின் அடிப்படையில் வேலைத்திட்டம் வகுத்துக் கொண்ட புதிய அணி ஒன்றின் மூலமே மக்களை முன்னோக்கி அழைத்து செல்ல முடியும் என்பது திண்ணம். புதிய அணி நிச்சியமாக இரண்டு பேரினவாத அணியிருந்தும் வேறான புதிய மூன்றாவது அணியாகவே இருக்க முடியும். புதிய அணியா னது இதுவரைக்காலமும் சில குடும்பங்களி லிருந்தே ஆட்சி பீடமேறிய 400-500 பேர் வரை யில் மாத்திரமேயான அரசியல்வாதிகளை உதறித் தள்ளியதாகவும், இலங்கையின் நீண்டகால இனசச்சரவுகளுக்கு நேர்மையான தீர்வை காண அர்ப்பணிப்புடன் செயற்படவும், மக்களின் வாழ்க்கை தரத்தை உயர்த்தும் வகையில் தேசிய பொருளாதாரத்தை விருத்தி செய்யவும், அதன் பலனை மக்களுக்கு அதிகபட்சமாக கிடைக்க செய்யவும், மக்களு க்கான அதிகபட்ச நலன் புரிசேவைகளை வழங்கவும், பரஸ்பர உதவிகளின் அடிப்படை யிலான சர்வதேச உறவுகளை கட்டி எழுப்பவும் திடசங்கற்பம் கொண்ட முற் போக்கு கொள்கையை வரிந்துக் கொண்ட தாக இருத்தல் வேண்டும். இந்த மூன்றாம் அணியை கட்டிnழுப்ப வேண்டியதே முற்போக்கு சித்தம் கொண்டவர் களின் உண்மையான மாற்றத்தை தேடுபவர் களினதும் இன்றைய பணியாகும்.
சனிக்கிழமை, 15 டிசம்பர் 2018 00:00

பத்திரிக்கையின் பயன்பாடு

Written by
கற்றறிதல், ஒழுங்கமைத்தல், ஒன்றுபடச்செய்தல், போராடுதல் என்பனவே இன்று எமக்கு முன்னால் விதிக்கப்பட்டிருக்கும் பெரும் பணிகளாகும். இதனைச் செவ்வனே நிறைவேற்றும் போது தான் சமூகப் புரட்சிப் பாதையில் எமது பாதச்சுவடுகள் ஆழப்பதியப்படும் என்பது நிச்சியமானது. கற்றறிதல், ஒழுங்கமைத்தல், ஒன்றுபடச் செய்தல், போராடுதல் என்னும் இந்த நான்கும் அடிப்படையில் ஒன்றோடொன்று மிக நெருங்கிய தொடர்புள்ளவையே. கற்றறிவதன் வாயிலாகக் கிடைக்கப்படும் பட்டறிவைப் பயன்படுத்தி மக்களை ஒழுங்கு படுத்துவதும், ஒழுங்கமைந்த மக்கள் சக்தியினை ஒன்றுபடச் செய்வதும், அதனூடாகப் போராட்ட முன்னெடுப்பில் ஈடு படுத்துவது என்பதும் தொடர்ச்சியாக நடைமுறை படுத்தும் போது தான் மக்கள் அசைவியக்கம் மலரும் வாய்ப்பு ஏற்படும். அஃதில்லாமல் அங்கத்தவர்கள் தொகையை விஸ்தரிப் பதனாலோ இவர்கள் எல்லாம் எமது ஆதரவாளர்கள் என்று முத்திரை குத்தி விடுவதானாலோ இல்லை. அவர்களின் அரசியல் ஈடுபாடு மிகுந்துவிடப் போவதுமில்லை. குறைபாடு மிக்க இன்றைய சமுதாய அமைப்பை உழுது புரட்டி இல்லாமையை இல்லாதொழிக்கும் சமத்துவ சமதர்ம சமூக அமைப்பொன்றை உருவாக்கத் திட்டம் கொண்ட நாம், இந்த நிலை குறித்து மகிழ முடியாது. இன்றைய சமூக அமைப்பின் தன்மைகள் குறித்த தெளிவை யும், இவ்வமைப்பில் மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் வழிவகைகள் குறித்து தெளிவையும் பெற வேண்டியவர்களாக உள்ளோம். இதற்கு (நாம்) கற்றறிதல் முக்கியமானதாகின்றது. சமதர்ம சமூக முறைக்கு முன்னேறிச் செல்ல விரும்பு; அனைவரும், அதை கற்றறிந்தவர்களாக வேண்டும் என்பது இயற்கையான பதிலாய் தோன்றலாம். சமதர்ம பாடபுத்தகங் களிலிருந்தும், பிரசுரங்கள் நூல்களில் இருந்தும், பெறப்படும் அறிவை ஒட்டுமொத்தமாய்க் கிரகித்துக் கொள்வதே சமதர்மத்தை கற்றறிதல் என்று யாரும் எண்ணக் கூடும். ஆனால் இது சமதர்மசமூக தத்துவத்தை மிதமிஞ்சி கொச்சைப்படுத்துவதாகவே இருக்கும் . புத்தகங்களிலும் பிரசுரங்களிலும் கூறப்படுபவற்றைப் படித்து தெரிந்த பின் பல்வேறு அறிவுத் துறைகளையும் சேர்த்து இணைத்திடும் திறன் தோழர்களுக்கு அவசியமானதாகும். வெறுமனே கோசங்களை மட்டும் கிரகித்து கொண்டு நமது அன்றாட வேலைகளுடன் இணைக்காத இடத்து தத்துவத்திற்கும், நடைமுறைக்கும் இடையே பாரிய பிளவு ஏற்படுவது தவிர்க்க முடியாது போய்விடும். புரட்சிகர அமைப்பொன்றைக் கட்டி எழுப்ப முற்படும் நாம், அதன் கட்டுபாட்டைக் கட்டிக்காப்பது அவசியமானதாகும். உழைக்கும் வர்க்க அணியின் வர்க்க உணர்வாலும் சமூகப் புரட்சியின் பால் உள்ள விடாப்பிடியானபற்றினாலும், தன்னலம் அற்ற தியாகத்தாலும், வீரத்தாலும் இறுகப் பிணைக்கப்பெற்று மக்கள் திரளின் அனைத்துப் பிரிவினரோடும் இணைப்புக் கொள்ளவும், ஒன்று கலக்கவும் வேண்டும். இத்தகைய பின்னணி அமைப்பின் அரசியல் தலைமையின் பிழையற்ற தன்மை, செயல்தந்திரம், இவற்றூடாக வெகுசன மக்கள் தமது சொந்த அனுபவத்தின் வாயிலாகவே, இது சரியானது எனக் கண்டு கொண்டாகும் நிலைமையை உருவாக்க வேண்டியது எமது பாணியாகும். இந்த வகையில் தோழர்கள், மக்கள் ஆகியோரின் தொடர்பு சாதனமாய் விளங்கும் பத்தரிக்கையின் பணி பாரியதாகும். அமைப்பின் குரலாக வரும் பத்தரிக்கையானது, வழிகாட்டி, அரசியல் பிரச்சாரம், செய்தி பரிவர்த்தனை, மக்கள் தொடர்பு சாதனம் என்னும் கடமைகளை நிறைவேற்றியே ஆகவேண்டும். முதலாவதாக வழிகாட்டி என்ற வகையில் அண்மைய எதிர்காலம் குறித்து முன்மொழிதல் அவசியமாகிறது அரசின் செயற்பாடுகள் அவற்றினூடாக அரசு சாதிக்க விரும்புபவைகள் என்ன? என்பது குறித்து மக்களுக்கு தெளிவுபடுத்த வேண்டிய, அதே சமயம், இவற்றை எவ்வாறு எதிர்கொள்ளலாம் என்னும் ஆலோசனைகள் பத்திரிக்கை வாயிலாக வெளிப்படுத்தப்படல் வேண்டும். இத்தகைய முன்மொழிவுகளையும், ஆலோசனைகளையும் பத்திரிக்கை கொண்டிருக்காத இடத்து, வெறுமனே இலாப நோக்கைக் கருதும் ஒரு தொழிற்துறையாக ஆகிவிடும். எனவே ஒரு அமைப்பின் குரலாக வெளிவரும் இதழ்களானது ஒரு வழிக்காட்டி என்ற அந்தஸ்த்தைப் பெற வேண்டியது அவசியமானதாகும். அப்போதுதான் மக்களின் எதிர்பார்ப்பை யும் தேவையையும் அதனால் பூர்த்தி செய்ய முடியும். இரண்டாவதாக அரசியல் பிரச்சாரகன் என்ற வகையில் உழுத்துப்போன இன்றைய சமூக அமைப்பின் குறைபாடு களைச் சுட்டிகாட்டுவதுடன் சமூக மாறுதலின் அவசியத்தை வலியுறுத்தவும் அதன் தேவையை மக்களுக்கு உணர்த்தவும் வேண்டும். சமூக அமைப்பின் குறைப்பாடுகள் நாளாந்த வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் தாக்கங்கள், பாதிப்புக்கள் அதனால் சமூகத்தில் எழும் பிரச்சினைகள் என்பவற்றைத் துல்லியமாகத் துலக்கி மக்களை அரசியல் போராட்டத்துடன் இணைக்க பத்திரிக்கை பயன்படுதல் வேண்டும். மூன்றாவதாக செய்திபரிவர்த்தனை ஊடகம் என்ற வகையில் அமைப்பின் பல்வேறு மட்டத்தில் நடக்கின்ற வேலைத் திட்டங்கள், செயற்பாடுகள் என்பவை குறித்தான செய்திகள் பரிமாறப்படல் வேண்டும். இதற்கு ஊடாக தோழர்களிடையே இறுக்கமான ஒரு அமைப்பையும், செயற்பாடுகளில் ஒரு ஒத்த தன்மையினையும் பேணுதல் வேண்டும். நான்காவதாக மக்கள் தொடர்பு சாதனம் என்ற வகையில் அமைப்பின் கருத்துக்களையும், எண்ணங்களையும் மக்களு டன் பகிர்ந்து கொள்ளும் அதே வேளையில் அமைப்புக் குறித்தான மக்களின் எண்ணங்களை ஒழுங்குபடுத்துவதும் பத்திரிக்கையின் பணியாகிறது. மக்களுக்கும் அமைப்புக்கும் இறுக்கத்தை அதிகரித்து, அரசியல் அறிவு மட்டத்தை உயர்த்தி அக்கறையுடனான ஈடுபாட்டைத் தோற்றுவிப்பதைப் பத்திரிக்கை முதன்மைப்படுத்த வேண்டும். இதை விடுத்து அபரிதமான நம்பிக்கையைத் தோற்றுவிக்கும் எழுத்துக்களால் பத்திரிக்கையின் பக்கங்களை நிறைத்து விடுவதானது காலப்போக்கில் நீடித்து நிலைக்காமல் புஸ்வாணமாகிப் போய்விடும் என்பது நிச்சியம். நாங்கள் சொல்வது சரித்திரம். அதுமட்டும் தான் உண்மை என்ற போக்கில் செயற்படாமல் தெளிவான சிந்தனைகளைத் தோற்றவிக்கப் பாடுபட வேண்டியவர்களாயுள்ளோம். ஒரு பிரமையை அதாவது ஒரு மாயைத் தோற்றத்தை உருவாக்கி அதன் அடிப்படையில் மக்களிடம் செல்வாக்குச் செலுத்தலாம் என்று எண்ணும் போக்கு எம் மக்களிடையே தலைதூக்கி இருப்பது வெளிப்படையானது. இந்தப் போக்கின் பிரதிபலிப்புக்களை இன்று வெளிவரும் தினசரிகளில் பொது வாகப் பார்க்க முடியும். இலாபம் சம்பாதித்தலை முதன்மைப் படுத்தும் இத் தினசரிகள் எந்த விடயத்திலும் ஒரு பொது கருத்தை உருவாக்குவதில் பின் நிற்பதைக் காணலாம். மக்கள் நலன் சார்ந்து பெரிதுபடுத்த வேண்டிய முக்கிய செய்திகளைக் கண்டு கொள்ளாமல் விடுவதும், தாமே நேருக்கு நேர் சந்திக்கும் உண்மைகளை அப்படியே அப்பட்டமாக வெளியில் வைப்பதற்கு பதிலாக கட்டுண்டு கிடக்கும் தன்மை யினையும் எவரும் அவதானிக்க முடியும். இதன்காரணமாகவே காத்திரமான பல விடயங்களைத் தாங்கி வரவேண்டிய இன்றைய சூழலில் வெளிவரும் இத்தினசரிகள் மரண அறிவித்தல்களாலும், விளம்பரங்களாலும் பக்கங்களை நிரப்பி வருவதைக் காணமுடிகிறது. இதிலிருந்து மாறுபட்டு இருக்கின்ற நிலைமைகளை யதார்த்த பூர்வமாகச் சிந்திக்க தூண்டுதல் வேண்டும். எமது நிலைப்பாடு என்ன? எமது பலங்கள் எவை? எமது பலவீனங்கள் என்ன? நாம் போராட்டத்தில் ஆற்றிய காத்திரமான பங்களிப்புக்கள் என்ன? தொடர்ந்து முன்னேறி செல்ல என்னென்ன செய்யப்படலாம்? நாம் எவ்வாறு படிப்படியாக முன்னோக்கி செல்கிறோம்? என்பதை மிக அழுத்தமாக எடுத்துச் சொல்லி அவற்றினூடாக மக்களின் நம்பிக்கையை வென்றெடுத்தாக வேண்டும். அதே சமயம் மக்களுக்கு கொடுக்கப்படும் நம்பிக்கை அனைத்தும் அமைப்பின் செயற்படுகளினூடாக நிறுவப்படல் வேண்டும். வெறுமனே தேர்தல்கால வாக்குறுதியைப் போல வாயில் வந்தவற்றையெல்லாம் கூறி விட்டு பின், அவற்றைக் காப்பாற்ற முடியாத போது திண்டாடுவது மக்களைக் குழப்பமுறச் செய்வதோடு சமூக அசைவியக்கத்தலிருந்து அந்நியப்படுத்தி விடும். மக்கள் மத்தியில் இருந்து ஆதரவைத் திரட்டுவதிலும் அபிமானத்தைப் பெறுவதிலும், பிரச்சாரம் முக்கிய பாத்திரத்தை ஆற்றுகிறது, செய்யப்படுகின்ற வேலையும், செய்யப்படுகின்ற பிரச்சாரமும் ஒரு சமாந்திரத் தன்மையைப் பெற்றிருத்தல் அவசியம். செயற்பாடு - பிரச்சாரம் அமைப்பு என்ற நடைமுறைப் பாணியில் செயல்பட வேண்டும். வேலைகளைச் செய்து எமது சாதனைகளை நிலைநாட்டி அவற்றின் அடிப்படையில் பிரச்சாரத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும். இதற்கூடாக அமைப்பு இறுக்கமாகக் கட்டுப்படும். இவ்வாறு தோழர்களாக ஒன்றிணைந்தவர்கள் மீண்டும் செயற்பாடு, பிரச்சாரம் ஊடாக அமைப்பைக் கட்டும் போது அமைப்பு விரிவுபடும். பலம்பெறும்.
சனிக்கிழமை, 08 டிசம்பர் 2018 00:00

நல்லிணக்கம் தீதும் நன்றும்

Written by
சிறிலங்கா, இலங்கை என அழைக்கப்படும் நாம் வாழும் தீவு ஆங்கிலேய காலனி ஆட்சி இலிருந்து ~விடுப்பட்ட| நாள் முதல், இரு மொழி வாரி தேசிய இனங்களுக்கிடையிலான முரண் பாட்டையே, இரத்தகறையினால் வரலாறாக எழுதி வைத்திருக்கின்றது. மேம்பட்ட வாழ்வு எனும் மனித சித்தம், இனமுரண்பாடு எனும் முட்டுச் சந்தில் சிதைந்;து கிடக்கின்றது. முரண்பாட்டை, இரு தரப்பு இணக்கத்துடன் தீர்ப்பதற்கான முயற்சிகளின் தோல்விகளா னது, 2009ம் ஆண்டு மாபெரும் மனித பேரழிவு அவலத்தை அரங்கேற்றியது. அதன் பின் வந்த கடந்த 9 வருடங்களும், அவலங்களுக்கும், முரண்பாட்டுக்கும் தீர்வு தேடும் தோரணைக் காட்டும் நல்லிணக்க கதைகளால் வலிந்துக் காணமலாக்கப்பட்டிருக்கின்றது. நோக்கமும் செயல்பாடுகளும் மாறாக இருப்பி னும், சிறிலங்கா அரசு இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வை வழங்க வேண்டிய ~சூழ்நிலை;; பொறி|க்குள் சிக்கி இருக்கின்றது. இது ஒரு சூழந்நிலை பொறிதான். இதிலிருந்து விடுப் படும் வரை குறைந்தப் பட்சம் நல்லிணக்கம் தொடர்பாக கதைப்பதையாவது செய்வார்கள் .இந்த சூழ்நிலை, முரண்பாடு - நல்லிணக்கம் தொடர்பான இருதரப்பு கலந்துரையாடலுக் கான கதவுகளை திறந்து விட்டிருக்கின்றது. இந்த கதவுகள் வழியே சென்று கதைக்கப் படாத விடயங்களை, கதைப்படாத தரப்புடன் கதைக்கும் வாய்பொன்றை தந்திருக்கிறது. சூழ்நிலை திறந்திருக்கும் கதவுகள் வழியே தமிழ் பேசும் மக்கள் தரப்பை அழைத்து சென்று, கலந்துரையாடாத விடயங்களை கலந்துரையாட வேண்டிய சிங்கள மக்களுடன் கலந்துரையாட செய்வது, சூழ்நிலை நமக்கு இட்டுருக்கும் பணிப்பாகும். விநோதமான வகையில் இது இரட்டை பணிப் பாகும். தமிழ் பேசும் மக்களை அரசியல் ரீதியில் விழிப்புணர்வூட்டுவது முதலாவது பணி. அடுத்தது சிங்கள மக்களை தேடிச் சென்று கலந்துரையாடுவது. துரதிஸ்டமாக சிங்கள சமூகத்தின் முற்போக்கு சக்திகளி டமிருந்து நேர்மையான கரங்கள் எம்மை நோக்கி நீளவில்லை. தமிழ் மக்களை அரசியல் ரீதியாக விழிப்புணர் வூட்டதல் என்பது, இலேசான மனகிலேசத்தை தரலாம். ஆனால் நிலைமை அது தான். (போலி) நல்லிணக்கத்திற்காக தமிழ் பேசும் மக்கள் அரசில் நீக்கம் செய்யபட்டிருக்கின்றார்கள் - செய்யப்படுகின்றார்கள் - செய்யப்படுவார்கள். ஏனெனில், அரசியல் நீக்கம் செய்யப்பட்ட தமிழ் சமூகத்திற்கு தான் (போலி)நல்லிணக்க இனிப்புக்களை கொடுத்து ஏமாற்ற முடியும். மறுபுறம் நாளுக்கு நாள் வலுப்படுத்தப்படும் சிங்கள பேரினவாத நிறுவன கட்டமைப்பை உடைத்து, (மகாவம்ச)சிங்கள மக்களிடம் செல்ல நாம்அரசியல் ரீதியில் வளர்ச்சியடை ந்தவர்களாகவும், வலிமை பெற்றவர்களாக வும் இருத்தல் வேண்டும். இந்த பணிப்புகளை மக்களிடம் கொண்டு செல்வது தர்க்கீகத்தின் பணிகளில் ஒன்றாகும். உண்மையான நல்லிணக்கம் இலங்கையில் நீதிமன்றங்களுக்கு புறம்பாக இணக்க சபைகள் எனும் ஏற்பாடு ஒன்றுள்ளது. கடன் பிரச்சினை, சொத்து பிரச்சினை போன்ற சம்பந்தப்பட்ட தரப்புகளுடன் கலந்துரையாடி இணக்கம் எட்டுவதன் மூலம் தீர்க்கப்படக் கூடிய பிரச்சினைகளை இங்கு தீர்க்கலாம். இங்கு பாதிக்கப்படும் தரப்பும், பாதிப்பை ஏற்படுத்திய தரப்பும் மத்தியஸ்த சபை ஒன்றின் முன் கலந்துரையாடுவார்கள். மத்திய ஸ்த சபை இணக்கமான தீர்வை எட்ட வழிக் காட்டும். இது திட்டவட்டமான முறையில் பாதிக்கப்பட்ட தரப்பிற்கு நியாயத்தை இணக்கமான முறையில் பெற்றுக்கொடுப்ப தாகும். மாறாக பாதிக்கபட்ட தரப்பை திசை திருப்பி, அநீதிக்கு இணங்கி போக செய்வது அல்ல. அப்படிச் செய்வது நல்லிணக்கம் இல்லை. நயவஞ்சகம். உதாரணமாக அமீர் என்பவர் பண்டார என்பவருக்கு, பத்தாயிரம் ரூபாய் கடனாக கொடுத்திருக்கின்றார். ஆனால், பண்டார 10 வருடங்களாக கடனை திருப்பி கொடுக்கமால் இழுத்தடித்து வருகின்றார். அமீர் அநியாய வட்டி விதித்து அதிகபடியான தொகையை கரந்து விட முயல்கிறார். இங்கே பாதிக்க பட்டவர் அமீர். அவர் கடனாக கொடுத்த பணத்தை பண்டாரவிடமிருந்து, தற்போதைய பணப்பெறுமதிக்கு அமைய பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்; பண்டார அநியாய வட்டியிலிருந்து காப்பாற்றப்படுவதோடு, நியாயமாக திருப்பி கொடுக்க வேண்டிய பணத்தை கொடுப்பதை சாத்தியபடுத்தும் வகையில் தவணை முறையில் கொடுப்பது போன்ற ஏற்பாடுகளை செய்யலாம். இங்கு முக்கியமானது பண்டார கடனை திருப்பி கொடுக்க வேண்டிய கடப்பாட்டை உணர்வதும், இழுத்தடித்து ஏமாற்ற நினைத்த பிழையை உணர்வதும் ஆகும். அது நடக்கும் பட்சத்தில் அமீர் நியாமான பணத்தை பெற விட்டுக் கொடுப்புக்களை செய்வதும் சாத்தியமாகும். இதுவே மிக அடிப்படையான நல்லிணக்க தீர்வாகும். மாறாக இணக்க சபையானது அமீரை அச்சுறுத்தியோ, ஏமாற்றி திசை திருப்பியோ, காலம் கடத்தியோ பண்டாரவுக்கு சாதகமாக இணங்கி வரச் செய்யவோ, பணத்தை திருப்பி கேட்பதை கைவிட செய்யவோ, வேறு மலிவான சலுகைகளை வழங்கி ஏமாற்றவோ செய்யுமாயின் அது நல்லிணக்கம் அல்ல. இது போலவே சிறிலங்கா அரசின் நல்லிணக்க செயற்பாடுகளும், இலங்கை தீவில் தமிழ் மக்கள் ஒரு இனகுழுமமாக அபிவிருத்தியடையவும் வளர்ச்சியடையவும் இருக்கும் உடைமைப் பாட்டு உரிமையை சிங்கள மக்களுக்கு தெளிவு படுத்தியும், தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகளை உணர செய்தும் இனபிரச்சினைக்கு இணக்கமான தீர்வை காண அடித்தளமிட வேண்டும். அதன் மூலம் தமிழ் பேசும் மக்களின் இருப்புக்கும் பாதுகாப்பு க்குமான நிலையான ஏற்பாட்டை செய்ய வேண்டும். முரண்பாடு என்ன? எந்தவொரு சமூக பிரச்சினையையும் ஆராயும் போது துல்லியமாக வரலாற்று ரீதியாக முன்வைப்பது மாத்திரமே துலக்கமான நடவடிக்கைகளுக்கு வழிக்கோலும். இவ்விதழில் சில இடங்களில் முரண்பாடு விளக்கப்பட்டிருக்கின்றது. எனவே இங்கே சுருக்கமாக, சிங்கள பேரினவாதத்தின் தத்துவ வழிக்காட்டியான நலின்ந்த சில்வாவின் வார்த்தைகளில் சொல்வது சாலப்பொருந்தும். ~சிறிலங்கா தீவு சிங்கள மக்களின் தாய்வீடு, அவர்களுக்கே இத்தீவு சொந்தமானது. தமிழ் பேசும் மக்கள் எங்கள் வீட்டிற்கு வாடகைக்கு குடியிருக்க வந்தவர்கள். குடியிருக்கலாம். ஆனால், சொந்தம் கொண்டாட முடியாது|. சிங்கள சமூகத்தின் விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய சிலரை தவிர ஏனைய அனைவரும் இதை வழிமொழிந்தே செயற்படுகின்றார்கள். இதை முறியடிக்கும் வகையில் தமிழ் பேசும் மக்கள் தம் உடைமைப்பாட்டை உறுதி செய்ய போராடுகின்றார்கள். சிறிலங்கா அரசு என்ன செய்கிறது? பிரச்சினையை இணக்கமான வழியில் தீர்க்க கிடைத்த அத்தனை சந்தர்ப்பங்களையும் தட்டிக் கழித்தது, தம் பேரினவாத சூழ்ச்சி திட்டத்தை முழுமையடைய செய்யவே என்பது கடந்த கால அனுபவங்கள் எமக்கு கற்றுத்தந்த பாடமாகும். அது போலவே மைத்திரி - ரணில் தலைமையிலான கூட்டரசாங்கத்தின் கடந்த நான்கு வருட நல்லிணக்க செயற்பாடுகளும் இன்னுமொரு காலம் கடத்தும் சூழ்ச்சியாகவே வெளிப்பட்டிருக்கின்றது. எம் பிரதிநிதிகள் செய்வதென்ன? அரசாங்கம், வாயளவில் நல்லிணக்கம் கதைத்துக் கொண்டு செயலளவில் ஏதேச்சதிகார கொள்கையை முன்னெடுப்பதை முறியடித்து, அவர்கள் நாள்தோறும் கூறிவரும் நல்லிணக்க செயற்பாடுகளை, நேர்மையாகவும் நீடித்து நிலைக்க கூடிய வகையில் விரைவாகவும் செய்விக்க வேண்டும் என்பதே ~நல்லிணக்க முயற்சிகளில்| தமிழ் பேசும் மக்களின் அபிலாசையாகும். இந்த நல்லிணக்க செயற்பாடுகளின் முன்னேற்றங்களின் அடிப்படையில் தமிழ் மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் துரித பொருளாதார, உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை செய்து கொடுப்பதுடன். நிரந்தமான வகையில் தமிழ் பேசும் மக்களின் தேசிய அந்தஸ்த்தை உறுபடுத்தும் நிர்வாக பொறிமுறையை உருவாக்க வேண்டும். இதற்காக பணியாற்றுவதும் குரல் கொடுப்பதும் மக்களுடன் இணைந்து அழுத்தங்களை உருவாக்குவதுமே தமிழ் பேசும் மக்களை பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும் பிரதிநிதிகள் செய்ய வேண்டியதாகும். ஆனால், மக்கள் பிரதிநிதிகளோ தமிழ் பேசும் மக்களை பிரதேச, மத ரீதியாக பிளவுப்படுத்தி, பதவிகளையும் சலுகைகளையும் பெற்றுக் கொண்டு மக்களின் அபிலாசைகளை பிரதி பலிக்காமல் அரசின் சூழ்ச்சி திட்டங்களுக்கு மறைமுகமாக உடந்தையாகவிருக்கின்றனர். இதற்காக, சலுகைகளாக கிடைத்த பதவி களை தமிழ் பேசும் மக்களின் கௌரவமா கவும், அரசாங்கம் தவிர்க்க முடியாத வகையில் செய்து கொடுக்கும் உட்கட்டமைப்பு வசதி களை தமது மாபெரும் சாதனைகளாக காண் பித்து மக்களை ஏமாற்றி வருகின்றனர். உண்மையில் எமது பிரதிநிதிகள் அரசாங்க த்தின் கடமைகளை வலியுறுத்தி, மக்களின் உடனடி அடிப்படை தேவைகளுக்காக செயற் படாதவர்களாகவே இருக்கின்றார்கள். நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? தமிழ் பேசும் மக்களின் தேசிய அந்தஸ்த்திற் கான போராட்டம் நெருக்கடியானதும், மிக தீர்க்கமானதுமான கட்டத்தை அடைந்திருக் கும் இன்றைய வரலாற்று நிலைமைகளை யும், இனிவரவிருக்கும் நிலைமைகளையும் விரிவாக ஆராய்ந்து, என்ன செய்ய வேண்டும் எனும் கேள்விக்கு விடை தேடிக்கொள்வதே எமது மிக முக்கியமான பணியாகும். இதற்கான பதிலிலிருந்து எமக்கான சித்தாந்த. அரசியல், கோட்பாடுகளை உருவாக்கி கொள்ள முடியும். ஆரம்பத்தில் கூறியது போல் சிறிலங்கா அரசு பெயரளிவிலேனும் நல்லிணக்க செயற்பாடு களை செய்வதாக காண்பிக்க வேண்டிய சூழ் நிலை பொறிக்குள் சிக்கியிருக்கின்றது. இது பிராந்திய சர்வதேச ஏகாதிபத்திய முரண் பாடுகளின் தர்க்க ரீதியான விளைவாகும். ஒடுக்கப்படும் தமிழ் பேசும் மக்கள் இச்சந்தர்ப் பத்தை சரியாக கையாள்வதே தம் தேசிய இருப்புக்கான போராட்டத்தின், எதிர்காலத்தை தக்க வைத்துக்கொள்ள வழிச்செய்யும். அதன் காரணமாகவே இது எமக்கு தீர்க்கமான காலகட்டமாகும். தமிழ் பேசும் மக்கள் ஓருமைப்பாட்டுடன் இத் தீவில் தமக்கிருக்கும் உடைமைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தி, நல்லிணக்க முறையிலான தீர்வுக்கான தம் அபிலாசைகளை சிங்கள மக்கள் தரப்பிற்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும். இந்த உரையாடல் மூலம் பேரினவாதத்தின் மிலேச்சத்தனமானதும் மோசடியானதுமான திட்டங்களை அம்பலப்படுத்தி , இணக்கமான தீர்வுக்காணும் செயல்பாடுகளை நோக்கி அழைத்து வரவேண்டும். இப்படியானதொரு நகர்வே சிறிலங்கா அரசு சிக்கியிருக்கும் சூழ்நிலை பொறியில் காலம் கடத்தி தப்பிக்க முடியாத நெருக்கடியையும், அழுத்தத்தையும் கொடுக்கும். இந்த அழுத்த மும் , நெருக்கடியும் எமக்கு தரும் அரசியல் பலத்தை கொண்டு நேர்மையான நல்லிணக்க செயற்பாடுகளின் பால் அரசை இழுத்து எமது தேசிய அந்தஸ்த்தை உறுதிபடுத்தும் தீர்வை உரித்தாக்கல் வேண்டும். எனவே தமிழ் பேசும் மக்களை ஐக்கியப் படுத்தி, ஒருமைப்பாட்டுடன் செயலில் இறங்கு வதும், அதற்கான செயல்தந்திரங்களை வகுப் பதுமே தமிழ் பேசும் மக்களின் முன்னெடுப் பாளர்களினதும், வழிக்காட்டிகளினதும் இன் றைய பணியாகும். அதற்கான பிரவேசத்தை யும், சிறிலங்கா அரசின் நல்லிணக்க செயற் பாடுகள் தொடர்பான முன்னுரையையும் தருவதே இப்பந்தியின் நோக்காகும். நாம் இன்றைய சூடேறிய பிரச்சினைகளை இன்னும் விரிவாகவும் விரைந்தும் ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டும். ஏனெனில் இதுவொரு சூழ்நிலை பொறி திறந்திருக்கும் கதவாகும். சூழ் நிலைகள் விரைந்தும் மாறலாம். அதுவரையிலும், காலம் கடத்தும் பொறியில் சிக்கிவிடுவோமாயின், பேரினவாதம் தமிழ் பேசும் மக்களை உரிமைக்குரல் எழுப்பாத வகையில் அதன் சதிதிட்டத்தை நிறை வேற்றிக்கொள்ளும். நிலைமைகள் எப்படி யாக செல்லினும்,அதன் தீதும் நன்மையும் பிறர் தராவராது, நம் செயற்பாடுகளே அதை தீர்மானிக்கும்.
Template Settings

Color

For each color, the params below will give default values
Tomato Green Blue Cyan Pink Purple

Body

Background Color
Text Color

Footer

Select menu
Google Font
Body Font-size
Body Font-family
Direction